Dat je in Dubai moet opletten hoe je je kleedt, dat weten de meeste mensen wel. Niet te bloot, te kort, te strak… In winkelcentra hangen borden met daarop het verzoek de schouders en knieën te bedekken. Dat geldt overigens voor zowel mannen als vrouwen.
Maar nu gaat de politie ook letten op vrouwen die zich te mannelijk kleden. Wijde, 'baggy' broeken, kort haar, mannelijke horloges, mannengeurtjes… Je kleden of gedragen als een ‘boyah’ is voortaan strafbaar en valt in dezelfde categorie als travestie. Mannen die zich als vrouwen kleden en vice versa, dat mag niet volgens de Islam. Daarom zal het met name gelden voor moslima’s en zullen westerlingen waarschijnlijk wel met rust gelaten worden.
Nu is het zo dat veel ‘boyat’ (meervoud van 'boyah') een abaya (wijde jurk) over hun ‘mannelijke’ kleren dragen. Dus hoe de politie dat gaat controleren…
maandag 6 juni 2011
zaterdag 4 juni 2011
Maak het rijtje af
Het afgelopen half jaar hadden we al eens geel water in huis -vanwege een roestend metalen watertankje-, te veel water -veroorzaakt door diverse lekkages-, dus het was hoog tijd voor… geen water.
Er kwam woensdag geen druppel water meer uit de kranen. Nou ja, uit de keukenkraan liep nog een zielig straaltje. Dan ga je eerst, voor je de (waardeloze) onderhoudsdienst maar weer eens belt, op onderzoek uit. Anders dan in Nederland stroomt in Dubai het water niet rechtstreeks de huizen binnen, maar komt eerst in een twee meter hoge watertank (die overigens wél van plastic is). In ons vorige huis was die tank ondergronds, maar in dit huis bovengronds. Dat heeft als voordeel dat je erin kunt kijken. Eén blik in de tank leerde ons dat de tank vrijwel leeg was. Eén blik in de tank leerde ons ook dat we niet voor niets nooit water uit de kraan drinken. Een ander voordeel van een bovengrondse watertank is dat je het snel merkt als de tank overstroomt door een niet-werkend filter of niet-sluitend dopje. Een torenhoge waterrekening bracht ons in ons vorige huis daarvan op de hoogte.
Nadat gedraai aan hendels en gedruk op knopjes geen soelaas bracht, belden we toch maar de onderhoudsdienst. Twee uur later kwam het verlossende telefoontje: we moesten de Dewa bellen, dat is het water- en elektriciteitsbedrijf. Twintig minuten later kwamen we thuis en stroomde het water rijkelijk de tank in. Of de Dewa-mensen in die tussentijd geweest zijn? Geen idee. Want een half uur later ging de bel en stond een Dewa-team op de stoep. En de volgende dag weer.
Huh, alweer? Een van de mannen wees nog ter verduidelijking op het embleem op zijn shirt, “Dewa! Dewa!” roepend. Ja, dat hadden we wel begrepen (het grote logo op de auto was een subtiele hint). Vervolgens leg je dan uit dat het probleem, geen water, gisteren al is opgelost. En dat we geen lekkage hebben. Echt niet. En nee, dat ze dat niet hoeven te checken.
Maar goed, de Dewa komt wel snel als je een probleem hebt en ze weten waar ze mee bezig zijn. En we hadden weer water!
Er kwam woensdag geen druppel water meer uit de kranen. Nou ja, uit de keukenkraan liep nog een zielig straaltje. Dan ga je eerst, voor je de (waardeloze) onderhoudsdienst maar weer eens belt, op onderzoek uit. Anders dan in Nederland stroomt in Dubai het water niet rechtstreeks de huizen binnen, maar komt eerst in een twee meter hoge watertank (die overigens wél van plastic is). In ons vorige huis was die tank ondergronds, maar in dit huis bovengronds. Dat heeft als voordeel dat je erin kunt kijken. Eén blik in de tank leerde ons dat de tank vrijwel leeg was. Eén blik in de tank leerde ons ook dat we niet voor niets nooit water uit de kraan drinken. Een ander voordeel van een bovengrondse watertank is dat je het snel merkt als de tank overstroomt door een niet-werkend filter of niet-sluitend dopje. Een torenhoge waterrekening bracht ons in ons vorige huis daarvan op de hoogte.
Nadat gedraai aan hendels en gedruk op knopjes geen soelaas bracht, belden we toch maar de onderhoudsdienst. Twee uur later kwam het verlossende telefoontje: we moesten de Dewa bellen, dat is het water- en elektriciteitsbedrijf. Twintig minuten later kwamen we thuis en stroomde het water rijkelijk de tank in. Of de Dewa-mensen in die tussentijd geweest zijn? Geen idee. Want een half uur later ging de bel en stond een Dewa-team op de stoep. En de volgende dag weer.
Huh, alweer? Een van de mannen wees nog ter verduidelijking op het embleem op zijn shirt, “Dewa! Dewa!” roepend. Ja, dat hadden we wel begrepen (het grote logo op de auto was een subtiele hint). Vervolgens leg je dan uit dat het probleem, geen water, gisteren al is opgelost. En dat we geen lekkage hebben. Echt niet. En nee, dat ze dat niet hoeven te checken.
Maar goed, de Dewa komt wel snel als je een probleem hebt en ze weten waar ze mee bezig zijn. En we hadden weer water!
woensdag 1 juni 2011
Een cheeta op straat
De wetgeving rond het houden en verzorgen van dieren is hier in de Emiraten wat – hoe zullen we het eens zeggen- minder streng dan in landen als Nederland. Het invoeren en houden van bedreigde diersoorten is natuurlijk verboden. Maar een leeuw als huisdier? Moet kunnen. Of wat dacht je van een schattig tijgertje? Het moet allemaal wel via erkende handelaars en het kost wat, maar dan heb je ook wat. Zolang de grote kat nog klein is tenminste, want daarna kan 'ie natuurlijk niet meer in huis. Wordt een béétje gevaarlijk voor de kids.
Foto: de jonge cheeta uit Abu Dhabi
De keerzijde van deze ‘vrijheid’ is dat er af en toe wilde dieren ontsnappen en rondlopen in de bebouwde kom. Zo werden de inwoners van Abu Dhabi van de week opgeschrikt door een jonge cheeta, die grommend rondliep in de straten van de hoofdstad. Het arme beest had een gebroken pootje, maar is nu in een opvangcentrum voor wilde dieren en maakt het gelukkig goed.
Foto: tijgerpup hangend uit een autoraam, een paar jaar geleden gezien bij Mall of the Emirates
De keerzijde van deze ‘vrijheid’ is dat er af en toe wilde dieren ontsnappen en rondlopen in de bebouwde kom. Zo werden de inwoners van Abu Dhabi van de week opgeschrikt door een jonge cheeta, die grommend rondliep in de straten van de hoofdstad. Het arme beest had een gebroken pootje, maar is nu in een opvangcentrum voor wilde dieren en maakt het gelukkig goed.
Foto: tijgerpup hangend uit een autoraam, een paar jaar geleden gezien bij Mall of the Emirates
zondag 29 mei 2011
Toeristen, opgepast
Talloze ingezonden brieven in het gratis krantje en op internet waren het gevolg. En natuurlijk vette koppen op de voorpagina’s. Want er waren weer een paar incidenten met toeristen in een paar weken tijd.
Deze keer waren het geen zoenende, uitdagend geklede toeristen. Het begon met een Britse toerist die in zijn huurauto min of meer van de weg werd gedrukt door ‘een man in traditionele, Arabische kleding’, die zodra het kon naast hem ging rijden en zijn raampje naar beneden draaide. De toerist, een chirurg die werkt in een vooraanstaande kliniek in Londen, deed naar eigen zeggen zijn handen in de lucht omdat hij niet begreep wat de andere man nou wilde. Vervelend incident, maar einde verhaal zou je zeggen.
Nou, nee dus. De volgende dag werd de toerist vriendelijk doch dringend verzocht langs te komen op het politiebureau, waar hij vervolgens gearresteerd werd. Want –en dit is echt waar- de andere man had hem aangeklaagd omdat hij zijn middelvinger opgestoken zou hebben. En dan moet je dus bewijzen dat je het niet hebt gedaan: guilty until proven innocent. Uiteindelijk, na een paar weken, kreeg de toerist toestemming om naar Engeland terug te gaan in afwachting van het proces. Saillant detail: volgens de toerist had de andere man een klein kind op schoot (een veelvoorkomend probleem; binnenkort meer daarover op Woestijnbloem). En dat is ook strafbaar.
Het andere incident was een Amerikaanse toerist die handboeien uit een politiebureau zou hebben gestolen. Hij beweerde dat hij ze gevonden had in een winkelcentrum. Hoe dan ook, een gevangenisstraf van maar liefst zeven jaar hing hem boven het hoofd. Maar hij had geluk: de aanklacht veranderde van diefstal in ‘in het bezit zijn van een gevonden voorwerp’. Nu hoeft hij slechts een maand de Dubaise gevangenis in.
Deze keer waren het geen zoenende, uitdagend geklede toeristen. Het begon met een Britse toerist die in zijn huurauto min of meer van de weg werd gedrukt door ‘een man in traditionele, Arabische kleding’, die zodra het kon naast hem ging rijden en zijn raampje naar beneden draaide. De toerist, een chirurg die werkt in een vooraanstaande kliniek in Londen, deed naar eigen zeggen zijn handen in de lucht omdat hij niet begreep wat de andere man nou wilde. Vervelend incident, maar einde verhaal zou je zeggen.
Nou, nee dus. De volgende dag werd de toerist vriendelijk doch dringend verzocht langs te komen op het politiebureau, waar hij vervolgens gearresteerd werd. Want –en dit is echt waar- de andere man had hem aangeklaagd omdat hij zijn middelvinger opgestoken zou hebben. En dan moet je dus bewijzen dat je het niet hebt gedaan: guilty until proven innocent. Uiteindelijk, na een paar weken, kreeg de toerist toestemming om naar Engeland terug te gaan in afwachting van het proces. Saillant detail: volgens de toerist had de andere man een klein kind op schoot (een veelvoorkomend probleem; binnenkort meer daarover op Woestijnbloem). En dat is ook strafbaar.
Het andere incident was een Amerikaanse toerist die handboeien uit een politiebureau zou hebben gestolen. Hij beweerde dat hij ze gevonden had in een winkelcentrum. Hoe dan ook, een gevangenisstraf van maar liefst zeven jaar hing hem boven het hoofd. Maar hij had geluk: de aanklacht veranderde van diefstal in ‘in het bezit zijn van een gevonden voorwerp’. Nu hoeft hij slechts een maand de Dubaise gevangenis in.
donderdag 26 mei 2011
Koninginnedag (ja, 2011)
De bijdrages op Woestijnbloem verschijnen even niet op chronologische volgorde. Van Sophies feestje gingen we al terug in de tijd naar Arihants feestje en nu weer een stapje terug naar Koninginnedag. We doen het even op de Dubaise manier, zeg maar.
Op 30 april vierden wij hier natuurlijk ook weer Koninginnedag. Net als vorig jaar had Sophie weer veel plezier op het Kinderoranjefeest van de Nederlandse Vereniging. En net als vorig jaar was het warm. We zeggen niet meer ‘heet’ want inmiddels, na vorig jaar zomer, weten we wat pas echt ‘heet’ is. Dat is niet 40C en vrij vochtig.
Sophie had nog een mazzeltje tijdens het feest. Er werden boeken van een Nederlandse kinderboekenschrijver verloot. Sophie was een van de drie winnaars. Ze mocht op het podium komen, de 'koningin' een hand geven en ze kreeg een gesigneerd boek.
Op 30 april vierden wij hier natuurlijk ook weer Koninginnedag. Net als vorig jaar had Sophie weer veel plezier op het Kinderoranjefeest van de Nederlandse Vereniging. En net als vorig jaar was het warm. We zeggen niet meer ‘heet’ want inmiddels, na vorig jaar zomer, weten we wat pas echt ‘heet’ is. Dat is niet 40C en vrij vochtig.
Sophie had nog een mazzeltje tijdens het feest. Er werden boeken van een Nederlandse kinderboekenschrijver verloot. Sophie was een van de drie winnaars. Ze mocht op het podium komen, de 'koningin' een hand geven en ze kreeg een gesigneerd boek.
maandag 23 mei 2011
Hoog bezoek
Het stond ook in de Nederlandse kranten: voetbalgrootheid Maradona komt naar Dubai om voetbalclub Al Wasl te leiden. Of eigenlijk is hij al in Dubai. Afgelopen weekend was hij namelijk in Mall of the Emirates (ja, die met de overdekte skipiste) om fans te begroeten.
Nou gebeurt er nóóit iets in Dubai. Zelfs een inbraak zorgt voor een schokgolf in de expatgemeenschap. Blijft toch bijzonder in een stad met 1,6 miljoen (of zo, niemand weet het precies) inwoners. Maar juist toen Maradona in Mall of the Emirates was, hoorde een beveiliger een luide knal in de parkeergarage.
Prompt verscheen de politie en werd de inmiddels hermetisch afgesloten parkeergarage grondig doorzocht. En besnuffeld door explosievenhonden. Het bleek loos alarm: vermoedelijk was het een botsing tussen twee auto’s. Of tussen een auto en een muur. Gezien de rijstijl van de doorsnee bestuurder hier inderdaad héél wat waarschijnlijker dan een bom.
De titel 'Hoog bezoek' slaat overigens niet op Maradonna, maar natuurlijk op Paris Hilton die momenteel Dubai weer vereert met een bezoekje. Jippie.
Nou gebeurt er nóóit iets in Dubai. Zelfs een inbraak zorgt voor een schokgolf in de expatgemeenschap. Blijft toch bijzonder in een stad met 1,6 miljoen (of zo, niemand weet het precies) inwoners. Maar juist toen Maradona in Mall of the Emirates was, hoorde een beveiliger een luide knal in de parkeergarage.
Prompt verscheen de politie en werd de inmiddels hermetisch afgesloten parkeergarage grondig doorzocht. En besnuffeld door explosievenhonden. Het bleek loos alarm: vermoedelijk was het een botsing tussen twee auto’s. Of tussen een auto en een muur. Gezien de rijstijl van de doorsnee bestuurder hier inderdaad héél wat waarschijnlijker dan een bom.
De titel 'Hoog bezoek' slaat overigens niet op Maradonna, maar natuurlijk op Paris Hilton die momenteel Dubai weer vereert met een bezoekje. Jippie.
dinsdag 17 mei 2011
Feestje!
Al Sophies vriendinnen vonden het in ieder geval een heel leuk feestje. En – niet onbelangrijk- Sophie zelf genoot enorm.
Abonneren op:
Posts (Atom)