Domien, Yvonne en Sophie in Dubai

Business as usual

2012-01-22T20:24:00.001+04:00

Vorige week deed Sophie op school mee aan de Young Entrepeneurs Business Convention. Elk jaar wordt dat gehouden door de leerlingen van grade 5 (groep 7).

De kinderen moesten in een klein groepje een bedrijfje bedenken om geld te verdienen tijdens de Business Convention. Plus alles wat daarbij komt kijken, zoals een bedrijfsplan maken, een budget opstellen, marktonderzoek doen, visitekaartjes en folders ontwerpen en laten printen.

Op de dag zelf kwamen de kinderen niet in uniform, maar in ‘werkkleding’ naar school. Jongens met stropdassen om, meisjes op hoge hakken of met nette sjaaltjes om... En er was van alles te koop: zelfgebakken cakejes, kettingen, speldenkussens, tweedehands speelgoed enzovoort.

Er zijn zo’n 80 leerlingen in grade 5, dus er stonden heel wat ‘kraampjes’. Leraren en de leerlingen van de andere groepen (in totaal zijn er ruim 1000 leerlingen tussen de 4 en 18 jaar) konden de spulletjes kopen. De winst gaat naar een goed doel.

Sophie had samen met vriendin Amelia het bedrijfje Superfroots opgezet. Ze verkochten fruitspiesjes, smoothies, fruitsalades en vruchtensap. In ‘bedrijfskleding’: schortjes met kersenmotief!

Geen probleem (toch?)

2012-01-17T21:25:00.002+04:00

Hoe moeilijk kun je het maken om iets te bezorgen of op te laten halen?

We hadden iets besteld wat na ongeveer zeven dagen bezorgd zou worden. Na twee dagen rinkelde om 8.15 ‘s morgens het mobieltje. De koerier; of hij langs kon komen. Niet zo handig als je net in de supermarkt staat. “Over een uurtje ben ik thuis.” Druk overleg op de achtergrond. “Kan het nu?” “Nee, ik ben in de supermarkt, ik ben over een uur thuis”, zeg je langzaam en luid in je telefoon. “Ah, welke supermarkt? Dan komen we daar wel naar toe.” Huh? Je ziet jezelf al staan voor de supermarkt met je volle boodschappenkarretje, wachtend op de koerier, die maar niet komt omdat hij:
a. bij de verkeerde supermarkt staat
b. onderweg gaat bidden
c. onderweg ergens gaat eten of
d. om de hoek uitgebreid staat te kletsen met een taxichauffeur.

Geen goed idee. “Nee, doe maar niet, ik ben over een uur thuis.” “No problem, ma’am, ik kom wel tussen 1 en 3 uur.” “Oh, nee, niet tussen 2 en 3, dan ben ik er niet.” “Ik kan het wel aan de maid geven.” “Die hebben we niet…” Dan wordt het te lastig voor persoon A en krijg je ineens persoon B aan de lijn. Na wat heen en weer gepraat, wordt het dan vóór 1 uur. Hij belt nog wel. Twee uur later gaat je telefoon: dezelfde persoon. Hij komt tussen 1 en 3 langs. Nee! Oké, voor 1 uur. Tien minuten later gaat de bel. De koerier.

Maar het kan nog erger. Omdat Domien van baan is veranderd, kregen we niet alleen nieuwe verblijfsvisa, maar ook nieuwe ID-kaarten. Omdat onze gegevens en vingerafdrukken al in het landelijke systeem staan, konden -tot onze verbazing en opluchting - de kaarten zo gemaakt worden. Maar ze moesten wel opgehaald worden op het postkantoor. Niet zo moeilijk zou je zeggen. Ook geen probleem dat ze in Abu Dhabi liggen, want Domien werkt daar nu. Alleen: onze kaarten liggen op drie verschillende postkantoren, verspreid over Abu Dhabi. Ondanks het feit dat ze bij elkaar horen, omdat Domien de sponsor is van Yvonne en Sophie.

Het is een geluk bij een ongeluk dat Domien ze niet zelf hoeft op te halen. De ‘driver’ van kantoor gaat op pad voor zulke dingen. Domiens kaart had hij na een uur al te pakken. Maar toen hij na bijna 2 uur wachten op het volgende postkantoor, nog steeds niet aan de beurt was om Sophies kaart op te halen, zat zijn dienst er bijna op. De volgende dag had hij meer geluk. Alleen Yvonnes kaart moet nog opgehaald worden. Probleempje: de driver weet niet waar dat derde postkantoor is; het ligt buiten Abu Dhabi, ergens langs de snelweg.
Het komt wel goed, maar toch.

Eindelijk weer een winterjas aan

2012-01-11T10:38:00.002+04:00

Na twee jaar konden we eindelijk weer een winterjas aan. We genieten van het mooie weer hier, hoor, maar in de winter wil je weleens ècht winter.

Dus zijn we in de eerste week van januari naar Istanbul geweest. Een prachtige stad en we kregen wat we wilden: winter. Weliswaar mild voor Nederlandse begrippen, de middagtemperatuur was zo'n 10-13 C, maar voor ons was het ijs- en ijskoud. Het voelde alsof het 10 graden vroor. Gelukkig was het wel zonnig, want én regen én kou was misschien wat teveel van het goede geweest. Als je in een warm land woont wordt je bloed dunner, zeggen ze, en heb je het sneller koud. We kunnen dat niet ontkennen.

In ieder geval hebben we ons prima vermaakt. Istanbul is een heel mooie stad, de bevolking is vriendelijk en behulpzaam. Ook hing er veel kerstversiering en verlichting in de winkelstraten; ideaal voor ons natuurlijk.

Behalve naar een eeuwenoude kerk/moskee en een paleis, zijn we ook naar de Grand Bazaar geweest. Die is niet alleen erg mooi om te zien, met de prachtig beschilderde boogplafonds, maar ook heel groot. Dus met heel veel winkeltjes en heel veel leuke spulletjes om te kopen.

Sophie had vlak voor de kerstvakantie een schooltripje naar de 'souk' (openlucht markt) in Dubai. Ze hadden geleerd dat ze daar moeten afdingen. Dat had Sophie gedaan en kennelijk was dat goed bevallen, want ook in de bazaar in Istanbul ging ze afdingen. Op een gegeven moment had ze de smaak zo te pakken, dat ook als wij iets voor onszelf wilden kopen, Sophie voor ons ging onderhandelen over de prijs.

Een speciale attractie voor Sophie was Lokum, de hond van ons hotel (Belle Maison; een aanrader!).

Dit was letterlijk en figuurlijk even een uitstapje, maar volgende keer op Woestijnbloem weer een bijdrage over Dubai. Over een van onze (en van iedereen in Dubai) favoriete onderwerpen: hoe moeilijk kun je het afleveren en laten ophalen van documenten maken? We dachten dat we inmiddels wel wat gewend waren, na twee jaar Dubai, maar onze monden vielen open van verbazing.

Hollandse jaarwisseling

2012-01-01T10:54:00.002+04:00

Gelukkig nieuwjaar, iedereen! In Dubai konden we drie uur eerder dan in Nederland het nieuwe jaar in, maar verder was onze jaarwisseling best wel Hollands.

Oliebollen zijn hier niet te koop. Daarom hebben we voor het eerst niet alleen zelf oliebollen gebakken, maar ook een frituur gebruikt. Hadden we die laatste niet toevallig in de zomer gekregen van een naar Nederland terugkerend gezin, dan waren we waarschijnlijk niet eens op het idee gekomen om zelf oliebollen te maken.

Maar ze zagen er niet alleen uit alsof ze zo uit de oliebollenkraam kwamen, ze smaakten ook nog eens heel goed. Volgend jaar weer!

Heel Hollands keken we naar de oudejaarsshow van Paul de Leeuw en De Wereld Draait Door. Tot twaalf uur natuurlijk, want toen gingen we naar ons dakterras om vuurwerk te kijken.

In Dubai mag je niet zelf vuurwerk afsteken (iets wat we in Nederland ook nooit deden overigens en daarom niet missen), dus er is alleen siervuurwerk van de grote hotels, de Burj Khalifa en een paar winkelcentra. Maar dat is dan ook prachtig vuurwerk en in heel Dubai te zien. En geen rotjes, duizendklappers, regen of mist!

Fijne feestdagen!

2011-12-25T14:58:00.000+04:00

Koud

2011-12-16T16:21:00.001+04:00

Ook al gaan we nog steeds 's middags zwemmen en genieten we overdag van de zon in de tuin: ook in Dubai wordt het kouder. 's Morgens als we naar kantoor/school gaan, is het soms maar 13-15 graden Celcius en 's avonds buiten eten zit er ook niet meer in. Nou ja, met een warm vest aan dan. Het is ook later licht (ca. 6.45 uur) en vroeger donker (ca. 17.45 uur). In ieder geval wel goed weer voor de kerstsfeer: ook bij ons thuis staat de kerstboom inmiddels.

Een ander voordeel van dat het later licht wordt, is dat we de zon zien opkomen. Deze foto van de Burj Khalifa (de hoogste toren van de wereld) die de opgaande zon 'vangt' hebben we vanaf ons dakterras gemaakt.

Naar de moskee

2011-12-05T11:14:00.000+04:00

Een van de vele festiviteiten die de afgelopen weken plaatsvonden ter ere van het 40-jarig bestaan van de VAE, was een prachtige lichtshow bij de Sheikh Zayed Grand Mosque in Abu Dhabi. Dat is niet alleen de grootste moskee van het Midden-Oosten (nee, die staat niet in Dubai...), maar misschien ook wel de mooiste. En een van de weinige moskeeën in de VAE die toegankelijk zijn voor niet-moslims.

Dus afgelopen weekend gingen we op pad naar de hoofdstad. Domien werkt in Abu Dhabi, dus die kent de weg. Eerst gingen we naar de ‘Corniche’, de boulevard zeg maar, en later naar de Grand Mosque. En inderdaad, de lichtshow was prachtig. De moskee zelf ook, overigens.

Binnen moeten alle vrouwen - dus ook de niet-moslims - een ‘abaya’ aan, de traditionele zwarte overjurk en een ‘sheyla’, de bijpassende hoofddoek. Meisjes hoeven dat niet (pas vanaf een jaar of 13). Maar Sophie heeft een eigen abaya en dit was natuurlijk dé gelegenheid om die te dragen.

National Day op school

2011-12-02T15:11:00.002+04:00

Elk jaar op 2 december wordt 'National Day' - de 'geboortedag' van de VAE - hier uitgebreid gevierd, maar dit jaar nog meer omdat de VAE 40 jaar bestaan. Vandaar het plaatje rechtsboven.

Op Sophies school waren dinsdag allerlei activiteiten ter ere van het 40-jarig bestaan. Ook mocht Sophie meedoen met de opvoering van de traditionele dans van de Emiraten. De groep meisjes en jongens, voor de gelegenheid in traditionele kleding gestoken, trad een aantal keren op (op de foto staat Sophie 2e van links).

Elke schooldag begint met het volkslied; dat klinkt dan door de luidsprekers en de leerlingen moeten stil staan en meezingen, ongeacht waar ze op dat moment zijn: in de klas, in de gang, op het schoolplein...

De leerlingen voerden de dans een paar keer op, onder meer tijdens de 'assembly' van grade 4 & 5 (groep 6 & 7 in Nederland) in het auditorium. Ook dit begon met het afspelen van het volkslied: zodra dat klinkt, zijn alle kinderen stil, gaan staan en zingen braaf mee. Ook de leerkrachten en aanwezige ouders moeten dan gaan staan, maar meezingen hoeft gelukkig niet.

De school was versierd met vlaggen in allerlei maten, ballonnen, afbeeldingen van de sjeiks en een mooie 'stamboom'.

Slaap lekker, maar niet in de metro!

2011-11-24T11:20:00.002+04:00

Een dutje doen in de metro na een lange werkdag? Of even je ogen sluiten na een middagje winkelen? Je kunt het maar beter niet doen in Dubai.

Een Amerikaanse studente overkwam het: ze viel in slaap in de metro en… kreeg een boete. Ze moest 300 dirham (ongeveer 60 euro) betalen voor de overtreding. Want het staat inderdaad in de regels: het is verboden om te slapen in OV-wachtruimtes of -voertuigen. Net als eten, rennen, kauwgom kauwen en huisdieren meenemen overigens; als je daarop betrapt wordt, ben je in een klap 100 dirham armer.

Dubai zou Dubai niet zijn als er toch iets niet helemaal klopte aan deze regels. En dat is dat je voor het vervoeren van wapens of gevaarlijk materiaal in de metro een boete van slechts 200 dirham tegemoet kunt zien…

Sinterklaas en de Kerstman

2011-11-15T21:14:00.000+04:00

In Nederland gaat het vanaf begin november vanzelf, maar hier moet je toch echt veel moeite doen om in een winterse stemming te komen. Of beter gezegd: in sinterklaas- en kerststemming.

Sophie doet haar best door elke dag trouw naar het sinterklaasjournaal te kijken. En toe te leven naar het sinterklaasfeest van de Nederlandse Vereniging en pakjesavond zelf natuurlijk.

Vanmiddag gingen we kruidnoten bakken. Want ook al kijken we in T-shirt en korte broek naar het sinterklaasjournaal en de intocht in Dordrecht, pepernoten horen erbij. Met dank aan het heldere moment afgelopen zomer toen we eraan dachten een paar pakjes speculaaskruiden in de koffer te gooien. Want op de bestelde kruidnootjes, gevulde speculaas en banketstaven moeten we nog een weekje wachten.

In de winkelcentra verschijnen de eerste kerstbomen al en bij de meeste winkels ligt de kerstversiering weer in de schappen. Afgelopen weekend gingen we voor wat tuinspullen kijken, want het is prachtig weer en we genieten volop van het ‘buitenleven’. Maar we keken ook bij de kerstspulletjes en konden het niet laten om alvast wat te kopen. En dat is best gek: genieten van het aangename weer en lekker in de tuin zitten, maar je er tegelijkertijd op verheugen om -over een paar weken- je huis in kerstsfeer te brengen. Barbecueën onder de kerstboom, zeg maar.

Overigens is de foto van vorig jaar; ook wij wachten met het optuigen van de kerstboom tot Sinterklaas weer weg is!

Dagje uit

2011-11-09T17:57:00.001+04:00

Ter ere van het Offerfeest, of Eid Al Adha zoals we hier in het Midden-Oosten zeggen, had Domien drie dagen en Sophie de hele week vrij. Omdat het weer inmiddels heel aangenaam is, besloten we om een dagje naar Al Ain te gaan.

Al Ain is een stad(je) in het Emiraat Abu Dhabi, op ongeveer een uur rijden van Dubai. Het is erg groen en een geliefde bestemming voor een dagje uit. Dus het werd voor ons ook tijd om eens af te reizen naar deze ‘oase’. Al Ain betekent waterbron, vandaar al het groen.

We gingen eerst naar de dierentuin, een prachtig aangelegd park waar van alles te zien is. Van de standaardbewoners als leeuwen, tijgers en apen tot inheemse dieren zoals de zandgazelle, de Arabische oryx en de woestijnvos.

Een andere toeristische attractie van Al Ain is de hoogste berg van de VAE, Jebel Hafeet. Het was erg druk omdat veel mensen hun traditionele Eid-picknick met de hele familie op de berg hielden. Een leuk gezicht, al die groepen en families met pannetjes in de weer, maar het zorgde voor nogal wat chaos op de weg naar het hoogste punt van de berg.

Nadat we genoeg foto’s van het mooie uitzicht hadden gemaakt, gingen we nog langs een van de ‘oases’ van Al Ain. Dat zijn een soort volkstuintjes, maar dan met dadelpalmen. Bijzonder om daar rond te lopen, tussen de palmen en de oude irrigatiekanalen.

Trick or treat

2011-11-01T09:24:00.000+04:00

Ook in Nederland kun je het inmiddels niet meer missen, maar gisteren was het Halloween. Dus ging Sophie met haar Nederlandse vriendinnen uit de compound verkleed de deuren langs.

Sophie wilde als bruid van Dracula gaan. Dus afgelopen weekend maakte de naaimachine overuren. Maar met een wit t-shirt, restjes witte stof, kant en tule (tja, wat je al niet meeneemt als je van Nederland naar Dubai verhuist...) kreeg Sophie een mooie bruidsjurk. Compleet met bloedspatten van rode ecoline.

Terwijl Sophie vrolijk door de wijk struinde, ging bij ons continu de bel. Allerlei spookjes en heksen, maar ook prinsesjes en piraten riepen het bekende 'trick or treat' om vervolgens hun tas naar voren te steken om het snoep in ontvangst te nemen.

Ook Sophie kwam terug met een berg snoepjes, chocolade, koekjes, dadels en zelfs geld. Maar: de meiden hadden mini-marsjes etc. gegeven aan de beveiligers, die in een hokje bij de slagbomen zitten of op de fiets hun ronde doen. Dus ondanks dat ze in luxe opgroeien, denken ze wel aan anderen.

What’s in a name?

2011-10-24T21:28:00.001+04:00

Nou, heel veel als je een meisje in India bent en je ouders je Nakusa hebben genoemd. Nakusa betekent namelijk ongewenst in het Marathi, een van de vele talen in India.

Dat ouders in India doorgaans niet blij zijn met de geboorte van een dochter, maar ronduit balen als er een tweede of derde meisje in hun gezin ter wereld komt, mag bekend zijn. Maar sommigen laten dat wel heel duidelijk merken aan hun kind: ze geven het officieel de naam ‘Ongewenst’.

Omdat in Dubai veel mensen uit India wonen (wederom niets nieuws) en het ‘subcontinent’ vlakbij ligt, staat er veel nieuws uit India in de kranten. Dus ook dat laatst ruim 200 jonge ‘Nakusa’s’ hun naam tijdens een gezamenlijke ceremonie officieel hebben laten wijzigen. De namen Aishwarya (rijkdom) of Puja (aanbidding) zijn inderdaad toch veel mooier?

Sophie geëvacueerd

2011-10-12T14:10:00.001+04:00

Pikzwarte wolken dreven gisteravond boven het industrieterrein vlak bij Sophie’s school: een gebouw stond in brand. Vanmorgen zagen we nog een paar rookpluimen in de verte.

Een paar uur later zaten we weer in de auto naar huis: de leerlingen werden geëvacueerd, omdat het nogal stonk op school. De brand in de chemische fabriek bleek nog niet helemaal geblust te zijn. Het heeft zelfs de krant gehaald: Fire at Dubai warehouse forces school evacuation.

Wat ook vandaag in de krant stond: Driven to distraction on our roads. Bekijk alle foto’s, lees de bijschriften en besef dat we dus niet overdrijven!

Mist

2011-10-10T13:50:00.001+04:00

Langzaam, heel langzaam, begint de zomer plaats te maken voor de herfst. Deze overgang naar minder heet weer gaat gepaard met een hoge luchtvochtigheid. Leuk grapje van de natuur: denk je dat de maandenlange, bloedhete zomer begin oktober eindelijk voorbij is, wordt het nog even flink vochtig. Dan heb je dus niets aan die lagere temperaturen.

De overgang van zomer naar herfst, of van winter naar lente, gaat gepaard met mist in de (vroege) ochtend. En mist is vervelend als je in de auto zit, omdat het zicht slecht is.

Dat laatste klopt natuurlijk niet. De mist zelf en het slechte zicht maken het niet vervelend, maar –de trouwe lezers van Woestijnbloem roepen het al in koor- de andere weggebruikers uiteraard. Veel bestuurders doen met dichte mist hun gewone lampen niet aan, laat staan mistlampen. Of blijven gewoon 120 km per uur rijden, mist of geen mist. Alle waarschuwingen van de overheid ten spijt.

Máár… het wordt nu echt beter weer. ’s Morgens om half 8 blijft de thermometer in de auto steken op slechts 27 graden - lekker koel, we kunnen de vesten bijna weer tevoorschijn halen. En gisteravond hebben we zelfs voor het eerst weer buiten kunnen eten.

Autopech

2011-10-03T09:59:00.005+04:00

Tja, daar sta je dan 's morgens vroeg. Je moet je kind en twee carpool-kinderen naar school brengen, maar je auto start niet. En dat terwijl die twee dagen eerder nog voor de grote beurt in de garage was...

De 'recovery service' maar even bellen, in de verwachting dat er een handig ANWB-achtig mannetje komt die het even snel voor je fixt.

Niet in Dubai. Hier komen ze niet langs om je te helpen. Nee, hier komen ze je auto halen om naar de garage te brengen, zodat 'ie daar gemaakt kan worden. Je belt om te melden dat je auto niet start en wordt even later teruggebeld door iemand die én bijna niet te verstaan is én nauwelijks Engels spreekt. Leg dan maar eens je adres uit. Nu hebben wij ook nog het nadeel dat onze wijk niet op borden staat en geen echte afslag vanaf de snelweg heeft ("dan moet je vlak voor de gele huizen bij het bruine bord de snelweg af -even flink op de rem gaan staan- en dan de grintweg vol kuilen oprijden").

En dan maar wachten tot ze komen. Hoe later het wordt, hoe kleiner de kans dat je je auto dezelfde dag nog kunt ophalen. Je belt maar een keer 'of ze het kunnen vinden'. "We zijn er over 10 minuten, mevrouw". Ja, ja, dat hebben we eerder gehoord.

Maar om het van de positieve kant te bekijken: thuis wachten is altijd beter dan ergens langs de weg in de brandende zon! Of met je koelbox vol diepvriesproducten bij de supermarkt.

B-keuze

2011-10-02T13:59:00.000+04:00

Af en toe lijkt het wel of in Dubai veel producten, huizen enzovoort B-keuze zijn. Gedeukte blikjes en fruit ónder de beurse plekken of schimmel in de supermarkten. Stofzuigers en wasmachines die het na een paar jaar al begeven. Huizen waar wel héél snel scheuren in de muren komen, met airco-units die al binnen twee jaar vervangen moeten worden. En op een goede klantenservice hoef je bij de meeste bedrijven en organisaties niet te rekenen.

Waar het aan ligt? Wie zal het zeggen. Ook dat is Dubai, maar het went...

Rijden in Dubai - wie durft?

2011-09-29T11:25:00.004+04:00

Een keer in de zoveel tijd is het 'hot' nieuws in Dubai. Ingezonden brieven stromen binnen en de discussies laaien weer op. Het blijft een populair onderwerp: autorijden in Dubai.

De overheid heeft namelijk bekend gemaakt dat het aantal slachtoffers/ongelukken niet is gedaald, ondanks de strengere controles en een campagne. Dat dat laatste niet ging werken, wisten we van tevoren wel. Maar je ziet inderdaad meer patrouilleauto’s van de politie op de weg.

In de VAE gebeuren relatief veel verkeersongelukken, dus aan de ene kant geven zulke krantenberichten geen fijn gevoel. We zitten veel op de weg: naar school, naar kantoor, naar de supermarkt, naar het winkelcentrum… En je ziet de gekste dingen gebeuren (zie: Je weet niet wat je ziet).

Aan de andere kant zijn het vaak mensen die te hard rijden en daardoor tegen een vrachtwagen knallen of uit de bocht vliegen. En de gordel niet om hebben, natuurlijk… Te hard rijden is een groot probleem hier. De boetes zijn best hoog, maar dat schijnt niet te helpen. Ook bellen of sms’en tijdens het rijden is hier heel populair.
Een ander probleem is dat veel mensen kennelijk niet weten waar de spiegels en richtingaanwijzers voor zijn. Ze rijden alsof ze op een verlaten zandweggetje zijn.
Derde probleem is dat er ook mensen zijn -in de spreekwoordelijke Nissan Sunny of Toyota Yaris*, al dan niet met een aantal deuken in de bumpers- die met 90 of 100 km per uur op de 4e of 5e baan (veel wegen hier hebben 6 banen aan elke kant) rijden, terwijl de meeste andere weggebruikers minimaal 120 rijden. En dus links en rechts gaan inhalen.

Maar ondanks dat voelen we ons toch wel veilig op de weg. Je leert anticiperen als de beste. Op basis van het merk en type auto kun je zelfs vaak al inschatten hoe de bestuurder zich gedraagt op de weg. We rijden zoveel mogelijk rechts, zodat je de uit de buurt blijft van snelheidsduivels, bumperklevers en slakken. En rijden liever niet direct naast een auto, want wie weet hangt de chauffeur net aan de telefoon waardoor hij/zij gaat slingeren. Ook is het oppassen geblazen in de buurt van witte pick-uptrucks: die zijn berucht.

Verder ga je er op rotondes van uit dat niemand zich aan regels houdt. Dus de auto die een 'kwart' voor jou de rotonde oprijdt, gaat waarschijnlijk op de binnenste baan rijden om vervolgens vier banen over te steken om rechtsaf te kunnen gaan. Of de auto die rechts van je staat te wachten, wil ongetwijfeld ook driekwart rond en snijdt je dus af om op de ‘goede’ baan te komen.

Maar als je goed oplet en rustig rijdt, zie je dat allemaal lang van tevoren aankomen. En af en toe ‘vergeten’ dat jij voorrang hebt, helpt ook om aanrijdingen te voorkomen.

* mensen die in Dubai wonen weten waarom; het zijn nou eenmaal vaak de bestuurders van zulke auto’s die dat doen… verder niets mis mee, hoor.

Vogelvoederplaats

2011-09-20T10:27:00.001+04:00

Wat we in de winter in Nederland deden, doen we nu in de zomer in Dubai: vogeltjes voeren. De vogels lijden zichtbaar onder de hitte en rusten uit op de hekjes van onze (Franse) balkons. Daar is niet alleen schaduw, maar ook is het vlak bij de ramen koeler door de airco binnen.

We leggen broodkruimels neer en zetten bakken water klaar voor het gevleugelde bezoek. De vogels zijn er blij mee, alleen zitten de balkons onder de vogelpoep. Maar ja, we helpen wel de beestjes door de ergste zomerhitte heen. En het is natuurlijk gezellig, al die vogeltjes voor het raam!

Geduld is een schone zaak

2011-09-14T10:10:00.001+04:00

Iedereen is weer naar school of aan het werk na de zomervakantie en feestdagen, dus het is weer druk op de weg en in de winkels. Het is wel nog behoorlijk warm, maar zeker 's ochtends en 's avonds is het duidelijk koeler dan een paar weken geleden. De airco staat dus nog wel regelmatig aan, overdag en zeker ’s nachts in de slaapkamers.

Aan de ene kant zijn we erg blij dat we centrale airco in huis hebben - het is noodzakelijk - maar aan de andere kant zijn we er helemaal niet zo blij mee. Want airco's moeten onderhouden worden en kunnen kapot gaan. Of koelen gewoon niet goed. Zeker hier in Dubai. Af en toe een onderhoudsbeurt verkleint de kans op problemen, verlaagt vaak de elektriciteitsrekening en zorgt ervoor dat de airco koele lucht blaast i.p.v. lauwe.

Dus het werd tijd om een servicebeurt te regelen. Hoe zoiets gaat? Je belt voor een afspraak, maar wilt eerst nog wat informatie. "Wordt het gasniveau van de units gecheckt?" "U kunt cash of met een cheque betalen." Tja, dat was niet de vraag. Dan het maken van de afspraak. "Kan het zaterdag?" "Nee, niet zaterdag, dan zijn we niet thuis. Kom maar zondag." Een halve minuut later: "Kan er zaterdag iemand langskomen voor de aanbetaling?" Eh, nee dus..."Wat is uw mobiele nummer?" "xxx" "En uw adres?" "We hebben al een paar keer eerder jullie over de vloer gehad. Kunt u het adres niet even opzoeken via het nummer?" Als je hier bijvoorbeeld een taxi bestelt of de krant belt over de bezorging, zien ze meteen je naam en adres voor zich op het scherm – erg gemakkelijk en het scheelt veel tijd. "Ja. Wat is uw adres?" "Nou, ik zei net, kunt u het telefoonnummer niet opzoeken in het systeem?" "Oké. Wat is het nummer van uw villa?" Diepe zucht. Dan toch maar spellen en hopen dat ze het goed opschrijven. En afwachten of er donderdag inderdaad iemand langskomt.
Geduld is een schone zaak en iets wat je nodig hebt als je in Dubai woont.

Terug in Dubai

2011-09-01T16:00:00.002+04:00

Zo, we zijn weer terug in het -na alle regen en lage temperatuur in Nederland- toch wel erg hete en vochtige Dubai. Maar we zijn weer helemaal gewend en konijn Tommie hupt vrolijk rond in huis. Bij thuiskomst donderdagavond vielen we wel om van de hitte (het was in huis 36 graden) dus eerst moest de airco een paar uur aan voordat we naar bed konden, maar tijdens onze afwezigheid had er in ieder geval geen explosie van ongedierte (zie: 'Kakkerlakken') plaatsgevonden. Ook was het riool niet verstopt, zoals vorig jaar (zie: 'Home sweet home?').

Domien ging zondag weer aan het werk. ‘s Middags kondigde het ministerie aan dat iedereen werkzaam in het bedrijfsleven woensdag en donderdag vrij zou zijn i.v.m. Eid Al-Fitr, het Suikerfeest. Maar maandagavond zaten we vol verwachting achter de laptop. In dit deel van de Arabische wereld was namelijk onduidelijkheid ontstaan over de exacte datum van de laatste dag van ramadan. Zou het nou maandag of dinsdag worden? Dus kwam maandagavond in Saudi-Arabië een comité bijeen, wachtend op een bepaalde stand van de maan. En toen was daar, op maandagavond 8 uur, het verlossende woord: dinsdag was de eerste dag van het Suikerfeest. En dus een onverwachte vrije dag voor Domien. Domiens werkgever was zo aardig om de donderdag ook vrij te geven.

In sommige islamitische landen en ook in West-Europa wordt voor het gemak lang van tevoren een datum geprikt voor het begin en einde van ramadan. Het gaat toch maar om een paar dagen verschil. Maar hier luistert het nauw en weet je soms pas een dag van tevoren of de volgende dag een feestdag, en dus een vrije dag, is. Of dat je toch geen vrij hebt: vorig jaar november besloot de overheid plotseling een feestdag te verschuiven van dinsdag naar zaterdag...weg vrije dag!

Woestijnbloem in de regen

2011-07-29T20:19:00.001+04:00

Nee, het regent niet in Dubai. Je wordt wel nat als je buitenkomt, maar dat is van het zweet. De luchtvochtigheid is erg hoog op het moment, dus met een temperatuur van rond de 45C is het letterlijk een sauna buiten.
Lang leve de airco. Die het vorige week in onze slaapkamers voor gezien hield. Na een paar dagen op matrassen in de studeerkamer gebivakkeerd te hebben, besloten we op onderzoek uit te gaan op het dakterras. En gelukkig kregen we de airco-unit na een paar keer drukken op de resetknop weer aan de praat. Voor zolang het duurt, natuurlijk.

De titel slaat op het feit dat Sophie en Yvonne net in het groene Nederland zijn aangekomen. En dus in de regen zitten. Domien volgt over een week. De komende vier weken heeft Woestijnbloem zomerreces en zal er niet vaak een nieuwe bijdrage te lezen zijn. Maar we komen terug!

Bijna ramadan

2011-07-21T18:16:00.000+04:00

De weken voordat ramadan begint, verschijnen in supermarkten kraampjes en promotieschappen met 'snoepgoed', speciaal voor de vastentijd: vooral veel dadels, met of zonder chocolade of bladerdeeg eromheen, allerlei soorten noten en gedroogde vruchten. Maar ook bakproducten om zelf (mierzoete) gebakjes en toetjes te maken. Of de traditionele 'dumplings', dat zijn een soort kleine oliebollen met stroop of honing. Lekker, maar je kunt meteen door naar de tandarts.

Ook proberen de supermarkten klanten te lokken met speciale ramadan-folders, vol ramadan-aanbiedingen. Zie foto: met wat fantasie lijkt het wel een sinterklaas-folder!

Ramadan begint dit jaar (naar verwachting) op 1 augustus. Daardoor zijn wij het grootste deel van de vastenmaand in Nederland. Niet erg, want er is hier weinig te beleven. In tegenstelling tot veel islamitische landen mag je in de VAE ook als niet-moslim overdag niet eten tijdens de ramadan; in het openbaar dan. Uit eten gaan achter gesloten gordijnen in de weinige restaurants die open zijn, is niet echt gezellig. En je glaasje wijn bij het eten kun je al helemaal vergeten. Verder zijn winkels overdag uitgestorven en 's avonds extra druk. Nee, dan zitten we liever even in Nederland.

Kakkerlakken

2011-07-17T21:34:00.005+04:00

Tot een paar jaar geleden hadden we nog nooit echt een kakkerlak gezien, zeker niet van dichtbij. Toen we twee jaar geleden in Egypte waren, zagen we een paar keer zo’n griezel. Helaas ook in een hotelbed. Paniek! Omdat we een half uur eerder al hadden geklaagd over de vieze kamer (die nog viezer werd nadat de schoonmaakploeg voor de tweede keer kwam – hadden we maar niets gezegd) en daarna een kakkerlak in bed vonden, kregen we een andere –en betere- kamer.

Het eerste jaar in Dubai kwamen we door zonder een ‘sighting’ van een kakkerlak. Dat er verdacht veel middeltjes tegen kakkerlakken in de super- en bouwmarkten liggen, zegt natuurlijk wel wat. Maar de laatste maanden is het regelmatig raak. Een van ons zat laatst in de verder lege wachtkamer van de tandarts, toen er een grote kakkerlak op z’n dooie gemak door de ruimte scharrelde. En een paar dagen geleden nog in de supermarkt: midden tussen de blikjes een jong exemplaar. Of je stapt naar buiten om iets in de vuilnisbak te doen en je staat bijna boven op eentje. En dan maar hopen dat die niet een gaatje vindt om naar binnen te glippen…

Dat laatste is tot nu toe één keer gebeurd, een paar maanden geleden. We kwamen een badkamer binnen en daar zit er een. Echt een enórme. Pontificaal midden op de wastafel. Hij sprong of rende (het ging zo snel) naar beneden en glipte achter de wastafelkast. Dus we spoten een flinke lading gif achter het beest aan. We hadden namelijk wel al een busje klaarstaan voor noodgevallen, ook al zijn we er eigenlijk op tegen.
We hoorden allemaal geritsel, een kakkerlak in doodsstrijd. En daarna was het stil. We draaiden ons om en… stapten bijna op de kakkerlak. Hij was achter de wastafelkast langs gekropen en springlevend aan de andere kant weer tevoorschijn gekomen. Gelukkig konden we nog net voorkomen dat hij de badkamer uitrende. Minder gelukkig voor de kakkerlak natuurlijk, want zijn laatste uur had toen toch echt geslagen.

Een luxeprobleem

2011-07-10T11:50:00.001+04:00

We hebben een probleempje; een probleempje met een hele grote L van luxeprobleem, dat wel.

Onze hulp in de huishouding geniet van een twee maanden lange, welverdiende vakantie in haar thuisland Sri Lanka. Dus heeft het schoonmaakbedrijf een vervangster gestuurd. Helaas maakt zij niet alleen slecht schoon, ze spreekt ook geen Engels. Vers uit Sri Lanka heeft ze wel een paar onmisbare basiswoorden geleerd, bijvoorbeeld: goedemorgen, mevrouw, vegen, dweilen, strijken en afstoffen. Zolang ze dat laatste gewoon doet, gaat het prima. Maar wil je iets uitleggen, bijvoorbeeld wat ze niet goed schoongemaakt heeft, dan wordt het lastig.

Laatst werd het arme mens een uur te laat opgehaald. Uiteraard mocht ze binnen wachten –je ziet wel eens parttime werksters buiten in de garages wachten tot ze opgehaald worden- en dan probeer je toch maar een praatje aan te knopen. Het praatje wordt dan een spelletje: op hoeveel manieren kun je vragen hoe lang iemand in Dubai woont? Na tien pogingen geef je glimlachend op, drukt de hulp wat extra geld in handen voor de moeite en pakt zodra ze weg is zelf een doekje en de strijkbout. Misschien moeten we het maar even doen zonder huishoudelijke hulp tot ‘onze poets’ er weer is… Zoals gezegd: een Luxeprobleem.

Vrolijke gevleugelde vriendjes

2011-07-05T16:06:00.002+04:00

Na het deprimerende stukje van gisteren nu iets positiefs. Niet alleen konijn Tommie geniet van de tuin, het is ook een trekpleister voor allerlei vogels: van de gewone huismus tot de prachtige hop (zie foto). Ze zitten natuurlijk graag in de boompjes, maar ook vaak op de reling van de balkons. Eerst vlogen ze snel weg als we dan te dicht bij het raam kwamen, maar nu niet meer en kijken ze nieuwsgierig naar wat er binnen allemaal gebeurt.

Dubai onveilig voor kinderen?

2011-07-04T17:36:00.000+04:00

Als je de kranten regelmatig leest, zou je denken dat Dubai een onveilige plek is voor kinderen. Natuurlijk, er is weinig criminaliteit. Inbraken en overvallen komen weinig voor, maar als het gebeurt dan zoekt de politie met man en macht naar de daders en je gestolen spullen. Veel mensen wonen in een huis of appartement in ‘compounds’ met slagbomen en/of hekken en vaak met beveilingsmensen, die regelmatig een rondje door de wijk maken. Auto’s rijden langzaam in de compounds, dus kinderen kunnen veilig op straat spelen.

Wat Dubai onveilig maakt voor kinderen, is het gedrag van hun eigen ouders… De afgelopen maand heeft de politie bijvoorbeeld 15 kleine kinderen uit auto’s moeten bevrijden. Terwijl de ouders ‘even’ een boodschapje deden, lieten ze hun kind achter in de auto. In de hitte hier kan de temperatuur in een auto binnen 10 minuten oplopen tot zo’n 30 graden hoger dan de buitentemperatuur. Op het moment schommelt de temperatuur rond de 40C, maar in augustus en begin september is meer dan 50C niet ondenkbaar. Reken maar uit hoe heet het in een afgesloten auto kan worden, zelfs bij slechts 35C.

Foto: zo mag het natuurlijk wel!

Ook op andere manieren gebruiken ouders in Dubai hun auto om hun kinderen in gevaar te brengen. Ze rijden onveilig en te snel op de Dubaise snelwegen. Maar het ergste is dat de meeste ouders kun kind niet in een kinderzitje zetten. Naar schatting zit slechts 2% (ja, twee) van de kinderen vast in de auto. Je ziet dan ook vaak kleintjes op schoot zitten bij de bestuurder of passagier voorin. Of kinderen tussen de voorstoelen en achterbank heen en weer klimmen. Ook zie je regelmatig kinderen op en neer springen op de achterbank of uit het (dak)raam hangen. Midden op de snelweg. Maar natuurlijk kunnen al die ouders héél goed rijden, dus die hoeven nooit plotseling te remmen. En zij hebben een superauto die vleugels krijgt nog voordat een botsing plaatsvindt.

Veel ouders hebben geen babystoeltje of kinderzitje: niet nodig of te duur. Of ze hebben ze wel, maar gebruiken ze niet. Want de kinderen vinden het niet leuk en gaan dan huilen of zeuren. Sommige ziekenhuizen geven babystoeltjes weg aan ouders van pasgeboren baby’s, maar of dat helpt… Vaak zie je die stoeltjes te koop staan op de Dubaise variant van Marktplaats.

Natuurlijk zijn er wel wetten rondom het vervoer van kinderen in auto’s, maar die worden niet nageleefd. Gelukkig worden de wetten –en de boetes- aangescherpt. Ook voert de overheid campagne om ouders bewust te maken van de gevaren waaraan ze hun kind blootstellen. Hopelijk helpt het iets; al wordt er maar één leven mee gered.

Mini-UN op school

2011-06-28T19:41:00.004+04:00

In Sophies klas was deze week een heuse mini-UN. De Unit of Inquiry (zeg maar thema) van dit trimester was ‘de overheid’. Ze leerden veel over democratie, regeringen enzovoort.

Ook moesten de kinderen een poster maken over een land, met algemene informatie maar ook informatie over de regering. En ze moesten een speech schrijven: als zij over 20 jaar de ‘baas’ van het land zouden zijn, wat zouden ze dan veranderen en welke problemen oplossen.

Die speech hielden ze, compleet met microfoon en spreekgestoelte, voor de kinderen in de klas én ouders. Eh, pardon, voor de andere leden van de United Nations en toeschouwers.

En toen was de sinas op

2011-06-20T16:15:00.005+04:00

Nu het steeds warmer wordt, geven we de tuinman regelmatig water of een blikje cola. Afgelopen weekend vroeg huisgenoot 1 aan de tuinman of hij iets drinken wilde. Water, cola, sinas? Ja, graag. Niet een heel duidelijk antwoord, dus liep huisgenoot 1 (in dit soort situaties niet zo ervaren) met een flesje water, een blikje cola en een blikje sinas naar de jongen met het idee dat hij dan kon kiezen. Attent, toch?

De in dit soort situaties wat meer ervaren huisgenoot 2 zei even later dat de tuinman zeker cola wilde. Ja, hij had cola gekregen. En water. En ook sinas. Hij had niet begrepen dat hij kon kiezen (uitleg minder ervaren huisgenoot 1). Of hij deed alsof hij het niet begreep (uitleg meer ervaren huisgenoot 2), dat kan natuurlijk ook. Dus even later zagen we de jongen in zijn groene overall de tuin uitlopen, met één hand drinkend uit het flesje water en de andere hand vol met blikjes frisdrank.

Uiteraard gunnen we het hem meer dan van harte. Het is heet en we zijn blij dat hij elke dag ons gras water komt geven. En we moesten er ook om lachen. Ook al belt hij nu elke dag aan voor een blikje cola. Maar het geeft wel de verschillen weer in... cultuur, zeg maar. En het was jammer dat huisgenoot 1 ‘s avonds zin had in een glaasje sinas. Maar helaas, het laatste blikje sinas had de tuinman meegenomen.

Afscheid...

2011-06-13T20:56:00.000+04:00

De komende weken gaan we vaak afscheid nemen. Nee, wij gaan nog niet terug naar Nederland. Maar wél verschillende gezinnen die we kennen, al dan niet vrijwillig.

Sophie loopt deze laatste weken voor de zomervakantie verschillende afscheidsfeestjes af, tussen de verjaardagsfeestjes door van kinderen die in de héél lange vakantie (10 weken) jarig zijn en vantevoren hun verjaardag willen vieren. Een van Sophies beste vriendinnen gaat terug naar Nederland en een andere terug naar Duitsland. En dan gaan er ook nog een paar meisjes uit haar klas naar andere scholen. Of weten nog niet of ze na de zomervakantie terug komen op school.

Volgende week is er een pizza party in de klas, als een soort afscheidsfeestje voor de kinderen waarvan de juf weet dat ze weggaan. Het is namelijk elk jaar na de zomer weer afwachten welke kinderen daadwerkelijk komen opdagen.
Dubai staat niet voor niets bekend als een vluchtige samenleving.

Vader van honderd kinderen

2011-06-12T14:38:00.005+04:00

In het Emiraat Ajman woont een man die maar liefst 90 kinderen heeft, en hij wil voor zijn dood het magische aantal van 100 halen. De 63-jarige vader treedt binnenkort voor de 19e keer in het huwelijk.

Volgens de islamitische wet (sharia) mag een man met vier vrouwen tegelijk getrouwd zijn. Maar wat er met de resterende 15 vrouwen is gebeurd, is niet helemaal duidelijk. Het lijkt zeer onwaarschijnlijk dat deze man een Arabische versie van koning Blauwbaard is. Of zou hij de houder zijn van het wereldrecord scheiden?

De kersverse vader -de laatste aanwinst is twee maanden geleden geboren- moet een boek erbij pakken voor de namen van zijn kinderen, die kent hij niet allemaal uit zijn hoofd. En deze supervader is niet alleen kinderrijk, maar ook financieel gezien rijk. Maar met zoveel (klein)kinderen hoeft hij zich sowieso niet druk te maken over zijn pensioen of de vraag waar hij moet wonen als hij oud is!

Ban op baggy broeken

2011-06-06T17:15:00.001+04:00

Dat je in Dubai moet opletten hoe je je kleedt, dat weten de meeste mensen wel. Niet te bloot, te kort, te strak… In winkelcentra hangen borden met daarop het verzoek de schouders en knieën te bedekken. Dat geldt overigens voor zowel mannen als vrouwen.

Maar nu gaat de politie ook letten op vrouwen die zich te mannelijk kleden. Wijde, 'baggy' broeken, kort haar, mannelijke horloges, mannengeurtjes… Je kleden of gedragen als een ‘boyah’ is voortaan strafbaar en valt in dezelfde categorie als travestie. Mannen die zich als vrouwen kleden en vice versa, dat mag niet volgens de Islam. Daarom zal het met name gelden voor moslima’s en zullen westerlingen waarschijnlijk wel met rust gelaten worden.
Nu is het zo dat veel ‘boyat’ (meervoud van 'boyah') een abaya (wijde jurk) over hun ‘mannelijke’ kleren dragen. Dus hoe de politie dat gaat controleren…

Maak het rijtje af

2011-06-04T18:21:00.003+04:00

Het afgelopen half jaar hadden we al eens geel water in huis -vanwege een roestend metalen watertankje-, te veel water -veroorzaakt door diverse lekkages-, dus het was hoog tijd voor… geen water.

Er kwam woensdag geen druppel water meer uit de kranen. Nou ja, uit de keukenkraan liep nog een zielig straaltje. Dan ga je eerst, voor je de (waardeloze) onderhoudsdienst maar weer eens belt, op onderzoek uit. Anders dan in Nederland stroomt in Dubai het water niet rechtstreeks de huizen binnen, maar komt eerst in een twee meter hoge watertank (die overigens wél van plastic is). In ons vorige huis was die tank ondergronds, maar in dit huis bovengronds. Dat heeft als voordeel dat je erin kunt kijken. Eén blik in de tank leerde ons dat de tank vrijwel leeg was. Eén blik in de tank leerde ons ook dat we niet voor niets nooit water uit de kraan drinken. Een ander voordeel van een bovengrondse watertank is dat je het snel merkt als de tank overstroomt door een niet-werkend filter of niet-sluitend dopje. Een torenhoge waterrekening bracht ons in ons vorige huis daarvan op de hoogte.

Nadat gedraai aan hendels en gedruk op knopjes geen soelaas bracht, belden we toch maar de onderhoudsdienst. Twee uur later kwam het verlossende telefoontje: we moesten de Dewa bellen, dat is het water- en elektriciteitsbedrijf. Twintig minuten later kwamen we thuis en stroomde het water rijkelijk de tank in. Of de Dewa-mensen in die tussentijd geweest zijn? Geen idee. Want een half uur later ging de bel en stond een Dewa-team op de stoep. En de volgende dag weer.

Huh, alweer? Een van de mannen wees nog ter verduidelijking op het embleem op zijn shirt, “Dewa! Dewa!” roepend. Ja, dat hadden we wel begrepen (het grote logo op de auto was een subtiele hint). Vervolgens leg je dan uit dat het probleem, geen water, gisteren al is opgelost. En dat we geen lekkage hebben. Echt niet. En nee, dat ze dat niet hoeven te checken.

Maar goed, de Dewa komt wel snel als je een probleem hebt en ze weten waar ze mee bezig zijn. En we hadden weer water!

Een cheeta op straat

2011-06-01T22:37:00.000+04:00

De wetgeving rond het houden en verzorgen van dieren is hier in de Emiraten wat – hoe zullen we het eens zeggen- minder streng dan in landen als Nederland. Het invoeren en houden van bedreigde diersoorten is natuurlijk verboden. Maar een leeuw als huisdier? Moet kunnen. Of wat dacht je van een schattig tijgertje? Het moet allemaal wel via erkende handelaars en het kost wat, maar dan heb je ook wat. Zolang de grote kat nog klein is tenminste, want daarna kan 'ie natuurlijk niet meer in huis. Wordt een béétje gevaarlijk voor de kids.

Foto: de jonge cheeta uit Abu Dhabi

De keerzijde van deze ‘vrijheid’ is dat er af en toe wilde dieren ontsnappen en rondlopen in de bebouwde kom. Zo werden de inwoners van Abu Dhabi van de week opgeschrikt door een jonge cheeta, die grommend rondliep in de straten van de hoofdstad. Het arme beest had een gebroken pootje, maar is nu in een opvangcentrum voor wilde dieren en maakt het gelukkig goed.

Foto: tijgerpup hangend uit een autoraam, een paar jaar geleden gezien bij Mall of the Emirates

Toeristen, opgepast

2011-05-29T21:14:00.000+04:00

Talloze ingezonden brieven in het gratis krantje en op internet waren het gevolg. En natuurlijk vette koppen op de voorpagina’s. Want er waren weer een paar incidenten met toeristen in een paar weken tijd.

Deze keer waren het geen zoenende, uitdagend geklede toeristen. Het begon met een Britse toerist die in zijn huurauto min of meer van de weg werd gedrukt door ‘een man in traditionele, Arabische kleding’, die zodra het kon naast hem ging rijden en zijn raampje naar beneden draaide. De toerist, een chirurg die werkt in een vooraanstaande kliniek in Londen, deed naar eigen zeggen zijn handen in de lucht omdat hij niet begreep wat de andere man nou wilde. Vervelend incident, maar einde verhaal zou je zeggen.

Nou, nee dus. De volgende dag werd de toerist vriendelijk doch dringend verzocht langs te komen op het politiebureau, waar hij vervolgens gearresteerd werd. Want –en dit is echt waar- de andere man had hem aangeklaagd omdat hij zijn middelvinger opgestoken zou hebben. En dan moet je dus bewijzen dat je het niet hebt gedaan: guilty until proven innocent. Uiteindelijk, na een paar weken, kreeg de toerist toestemming om naar Engeland terug te gaan in afwachting van het proces. Saillant detail: volgens de toerist had de andere man een klein kind op schoot (een veelvoorkomend probleem; binnenkort meer daarover op Woestijnbloem). En dat is ook strafbaar.

Het andere incident was een Amerikaanse toerist die handboeien uit een politiebureau zou hebben gestolen. Hij beweerde dat hij ze gevonden had in een winkelcentrum. Hoe dan ook, een gevangenisstraf van maar liefst zeven jaar hing hem boven het hoofd. Maar hij had geluk: de aanklacht veranderde van diefstal in ‘in het bezit zijn van een gevonden voorwerp’. Nu hoeft hij slechts een maand de Dubaise gevangenis in.

Koninginnedag (ja, 2011)

2011-05-26T13:17:00.001+04:00

De bijdrages op Woestijnbloem verschijnen even niet op chronologische volgorde. Van Sophies feestje gingen we al terug in de tijd naar Arihants feestje en nu weer een stapje terug naar Koninginnedag. We doen het even op de Dubaise manier, zeg maar.

Op 30 april vierden wij hier natuurlijk ook weer Koninginnedag. Net als vorig jaar had Sophie weer veel plezier op het Kinderoranjefeest van de Nederlandse Vereniging. En net als vorig jaar was het warm. We zeggen niet meer ‘heet’ want inmiddels, na vorig jaar zomer, weten we wat pas echt ‘heet’ is. Dat is niet 40C en vrij vochtig.

Sophie had nog een mazzeltje tijdens het feest. Er werden boeken van een Nederlandse kinderboekenschrijver verloot. Sophie was een van de drie winnaars. Ze mocht op het podium komen, de 'koningin' een hand geven en ze kreeg een gesigneerd boek.

De verjaardag van Arihant

2011-05-24T17:37:00.001+04:00

Een paar weken geleden waren we uitgenodigd voor het verjaardagsfeestje van het zoontje van een collega van Domien. Ze is Indiaas en Indiërs vieren verjaardagen toch wat anders dan wij. Niet met z’n allen rond de koffietafel met een kopje koffie in de ene hand en een taartje in de andere. Nee, voor de verjaardag van Arihant, die twee werd, was een ruimte in een luxe hotel afgehuurd.

Dat de gesprekken stilvielen toen wij –als enige blanken, zelfs als enige niet-Indiërs- binnenkwamen, is overdreven. Maar we konden ons even voorstellen hoe ‘buitenlanders’ zich soms voelen. En dan was het in dit geval nog gewoon nieuwsgierigheid; vooral Sophie met haar blonde haar viel natuurlijk wel op. Maar we hebben leuke en interessante gesprekken gevoerd met zowel een paar andere collega’s van Domien als met vreemden. En Sophie had al snel een vriendinnetje gevonden en vermaakte zich prima met alle kinderen.

En inderdaad, geen koffie met gebak. Het feest begon om 19.30. We kregen eerst hapjes, toen verscheen met veel spektakel de taart en meteen daarna werd het buffet geopend. Gelukkig houden we van Indiaas eten. En nog beter: niet alles was scherp gekruid.

Terwijl wij nog met het dessert bezig waren, gingen tot onze verbazing ineens veel gasten weg. In Nederland zou dat natuurlijk heel apart zijn, maar voor Indiase begrippen is dat normaal. Je hebt het eten op, dus je gaat. Zelfs een kopje koffie zit er niet meer in. Het was in ieder geval een ontzettend leuke, leerzame en bijzondere ervaring!

Hoog bezoek

2011-05-23T21:08:00.007+04:00

Het stond ook in de Nederlandse kranten: voetbalgrootheid Maradona komt naar Dubai om voetbalclub Al Wasl te leiden. Of eigenlijk is hij al in Dubai. Afgelopen weekend was hij namelijk in Mall of the Emirates (ja, die met de overdekte skipiste) om fans te begroeten.

Nou gebeurt er nóóit iets in Dubai. Zelfs een inbraak zorgt voor een schokgolf in de expatgemeenschap. Blijft toch bijzonder in een stad met 1,6 miljoen (of zo, niemand weet het precies) inwoners. Maar juist toen Maradona in Mall of the Emirates was, hoorde een beveiliger een luide knal in de parkeergarage.

Prompt verscheen de politie en werd de inmiddels hermetisch afgesloten parkeergarage grondig doorzocht. En besnuffeld door explosievenhonden. Het bleek loos alarm: vermoedelijk was het een botsing tussen twee auto’s. Of tussen een auto en een muur. Gezien de rijstijl van de doorsnee bestuurder hier inderdaad héél wat waarschijnlijker dan een bom.

De titel 'Hoog bezoek' slaat overigens niet op Maradonna, maar natuurlijk op Paris Hilton die momenteel Dubai weer vereert met een bezoekje. Jippie.

Feestje!

2011-05-17T14:32:00.001+04:00

Vanwege de lentevakantie pas een maand na haar tiende verjaardag, was afgelopen weekend eindelijk Sophies kinderfeestje. In Nederland wordt het steeds gewoner om ergens naar toe te gaan ter ere van de jarige: een indoor speelparadijs, een zwembad, een pretpark… Hier is dat nog gebruikelijker, en soms met de hele klas. Zo is Sophie al een paar keer naar Ski Dubai geweest, naar het aquarium in Dubai Mall, naar Build-a-Bear (daar kun je zelf een pluchen beest maken en aankleden)…

Maar Sophie wilde haar feestje zoals vrijwel ieder jaar thuis houden, en het moest een kookfeestje worden. Dus kregen de tien meiden een schortje voor en gingen ze aan de slag met koekjes, minipizza’s en hartige en zoete spiesjes.

Toen alles in de oven stond, gingen de meiden naar de film Charlie and the Chocolate Factory kijken. Boven, in de family room, zodat wij alvast de keuken konden schoonmaken en de woonkamer een beetje konden opruimen. En even rustig konden zitten. Ideaal. Af en toe brachten we wat eten en drinken naar boven, waar het inmiddels muisstil was.

Al Sophies vriendinnen vonden het in ieder geval een heel leuk feestje. En – niet onbelangrijk- Sophie zelf genoot enorm.

No problem, ma’am!

2011-05-16T21:47:00.007+04:00

En dan begin je je dus zorgen te maken. Vóór het ‘no problem’ probeer je nog iemand het voordeel van de twijfel te geven. Misschien is dit iemand die echt weet waar hij over praat. Maar op het moment dat je het -vroeg of laat onvermijdelijke- ‘no problem’ hoort, gaan alle alarmbellen rinkelen en sta je weer met beide benen op de grond: in Dubai!

Onze tuinman had een zak kunstmest in onze berging gezet. Nu is dat niet zo vreemd, want hij heeft al eerder onze tuin gebruikt als opslagplaats voor zijn elektrische grasmaaier (terwijl hij ons gras alleen water geeft en nog nooit heeft gemaaid, maar goed) en tuingereedschap.

De volgende dag kwam hij zijn geld voor de zak kunstmest ophalen. Maar we wisten niet zeker of de kunstmest wel veilig was voor konijnen. Nou, hij was al jaren tuinman en het was absoluut veilig. Hij gebruikte de blauwe korrels in de hele compound, ook in tuinen waar honden, katten en konijnen rondlopen.

Nu riep dat laatste al de eerste twijfels op. Konijnen zijn niet echt de meeste voorkomende huisdieren hier in Dubai, maar ze zijn er wel. Ondanks het ‘ik zoek het liever eerst op internet op, ik wil het 100% zeker weten’ ging het gesprek nog even door. Tot de tuinman de gevleugelde woorden ‘no problem, madam’ sprak. Dat was het sein om te zeggen ‘Dat spul komt niet in onze tuin tot ik zeg dat het mag!’
Hij probeerde het nog met een grapje, ‘Ik koop een nieuw konijn als deze dood gaat,’ maar hij droop toch af. Ook al snapte hij duidelijk niet dat we ons druk maakten om een konijn. Inmiddels hebben we verhalen gehoord van cavia’s en schildpadden die dood zijn gegaan nadat er blauwe korrels waren gestrooid dus de tuinman mag terugkomen met een natuurlijke mestvariant! Ook al zal het wel elke keer onder protest zijn…

Weer eens wat anders dan een Landal GreenPark

2011-05-01T11:49:00.004+04:00

Oman was niet ons enige uitstapje tijdens Sophies vakantie en Domiens paar dagen vrij. We zijn ook nog naar een superdeluxe resort geweest in het Emiraat Ras Al Khaimah. Dat resort ligt, anders dan de meeste vakantie resorts in de V.A.E., niet aan het strand maar midden in de woestijn.

Je slaapt niet in een hotelkamer maar in een hotelvilla. Van binnen ziet het eruit als een hotelsuite, maar het is vrijstaand. Met eigen zwembad dat uitkijkt op de woestijn. Het resort is op een wildlife park gebouwd waar dieren die oorspronkelijk ook daarvandaan komen, los rondlopen. Je ligt dan in je zwembad te dobberen en dan loopt er ineens een 'oryx' langs.

Alles was erg luxe, van de hotelkamer tot de spa, en natuurlijk ook duur. Te duur. Gelukkig hadden we een bon voor 50% korting. Kijk, dan wordt het interessant. We zijn natuurlijk wel Hollanders, hè!

Op de terugweg kwamen we nog een kudde kamelen tegen. We zien wel vaker kamelen, maar zo dichtbij en zo veel...Het is een beetje het equivalent van: "Kijk, allemaal koeien in de wei! Snel een foto maken!". Maar het blijft leuk.

Wie na het zien van de foto's zin heeft in een anders-dan-anders uitstapje: Banyan Tree Al Wadi.

Wilde dolfijnen in Oman

2011-04-21T18:43:00.001+04:00

Sophie heeft vakantie en omdat we nog weinig van de regio hebben gezien, zijn we twee dagen naar Oman (Musandam) geweest.

Oman grenst aan het noordelijkste Emiraat en is dus 'buitenland'. Aan de ene kant is het alsof je naar België of Duitsland gaat, maar ook weer niet omdat er geen vrije grensovergang is. Je moet een visumstempel halen en er zelfs voor betalen (wij als inwoners van Dubai dan wel weer een stuk minder dan toeristen, maar toch).

Omdat Musandam maar zo'n 2,5 uur rijden is vanaf Dubai, is het een populaire bestemming voor een paar dagen 'ertussenuit', of zelfs een dagtocht. Een van de dingen die je kunt doen, is een tocht maken op een traditionele, houten dhow. En dat deden wij dus ook. Als iemand zich afvraagt wat er op Sophies hoofd ligt: dat is een (levende) zee-egel.

Tussendoor stopten we een paar keer om te snorkelen, te lunchen (ook traditioneel Arabisch) en om dolfijnen te bekijken. Die zijn natuurlijk wild, maar zwemmen vaak een stukje mee met de boten.

We aten en sliepen aan boord van een andere boot, een luxe, houten zeilschip. We waren de enige gasten dus dat was extra luxe.

's Avonds gingen we nog even naar het stadje Khasab waar niets te beleven viel. Leuk voor mensen die op vakantie zijn en nog nooit een typisch Arabisch provinciestadje of dorp hebben gezien, maar voor ons was het een beetje saai. Gelukkig was het maar 5 minuten rijden vanaf de haven. Dat we met een speedboot van en naar het schip werden gebracht, maakte het toch de moeite waard.

In ieder geval, de foto's spreken voor zich!

Geen druppel benzine

2011-04-20T15:43:00.002+04:00

Het is misschien moeiljk te geloven, maar veel tankstations in Dubai en omstreken staan droog of vrijwel droog. In de Emiraten zijn drie ketens van tankstations en een daarvan heeft problemen met de toelevering van benzine; voor de tweede keer in een half jaar. Helaas is dat ook de keten met de meeste tankstations en, nog vervelender, de enige waar taxi's mogen tanken. Lastig! Naar verwachting is het probleem aan het eind van de week opgelost.

Wat sluipt daar door de kamer?

2011-04-12T17:31:00.000+04:00

Wie het weet, mag het zeggen. Graag zelfs, want wij weten het niet. Het insect is ongeveer 2,5 cm lang, met oranje pootjes en een oranje/zwart lijfje. Het lijkt op een wesp met voelsprieten maar kan niet heel goed vliegen.

Nadat we een foto hadden gemaakt, hebben we het insect om zeep geholpen. Het gaat tegen onze principes in, maar je ziet hier zoveel rare kruipende en vliegende insecten, torren, kevers en spinnen dat je geen risico's wilt nemen...

Hollands weer

2011-04-11T16:28:00.003+04:00

Het begon gisteravond met stormachtige, harde wind, wat hier vrij gewoon is. Maar daarna begon het flink te onweren en te regenen, en dat is een stuk minder gewoon. In de bijna alweer anderhalf jaar dat we in Dubai wonen, hebben we nog maar twee of drie keer eerder onweer meegemaakt. Naar het dakterras dus! Omdat we aan de rand van Dubai wonen, zagen we de bliksem al van ver aankomen vanuit de woestijn.

Helaas maakt regen alles erg vies. De toch al niet al te schone auto's zagen eruit alsof iemand er een emmer modder over heen had gegooid. Toen we nog in ons vorige huis woonden, hadden we geen omkijken naar de auto's: de 'houseboy' van de buren maakte onze auto's elke week schoon. Nu is dat Sophies bijbaantje, maar ze heeft niet elk weekend tijd. Dus maar even de tuinslang erop. Ook veel ramen waren erg vies geworden. Gelukkig komt op maandag onze hulp in de huishouding, dus die kon aan de slag met een krant (ja, zo maken alle maids hier de ramen schoon; komt geen zeem of trekker aan te pas).
Verder zou Sophie voor het eerst na de lange, koude winter weer zwemles op school hebben. Dat kon niet doorgaan want er waren een paar palen bij het zwembad omgewaaid door de storm.

Het onweer bleek het begin van een grijze dag met af en toe regen. Het leek wel of we even in Nederland waren. Alleen klopte de temperatuur (30C) niet helemaal bij het Hollandse herfstweer. Je kunt niet alles hebben...

DEAR!

2011-04-07T17:39:00.002+04:00

Sophies school stond deze week in het teken van Het Boek. Een van de onderdelen van ‘book week’ was DEAR, wat staat voor ‘Drop Everything And Read’. Als er een speciale bel klonk, moesten de kinderen stoppen met wat ze aan het doen waren en gaan lezen. Ook thuis moesten ze zoveel mogelijk minuten lezen. Het doel was om met z’n allen 1 miljoen minuten te lezen. Omdat Sophies schoolcampus zoals de meeste scholen hier voor kinderen van 4 t/m 16 jaar is, zijn er veel leerlingen. Maar een miljoen minuten lezen is veel, zelfs met zo'n 700 leerlingen, dus of het streefgetal gehaald is…Sophie heeft in ieder geval haar best gedaan.

Een ander onderdeel van de boekenweek was dat de kinderen zich als hun favoriete boekkarakter mochten verkleden. Zie de foto’s voor de parade! Sophie was als heks verkleed (lichtgrijze tuniek).

Zomertijd

2011-03-30T09:36:00.002+04:00

Het ingaan van de zomertijd na een lange, koude winter gaf ons in Nederland altijd zo'n lentegevoel: langere avonden en de zomer die er aankomt. In Dubai gaat de klok niet een uur vooruit, hier is geen verschil tussen winter- en zomertijd, maar het is wel bijna 'zomertijd': de zomer komt er weer aan, helaas. Nog even en we kunnen buiten ontbijten, eten, koffiedrinken en vooral spelen voorlopig weer vergeten.

'Zomertijd' heeft hier dus een minder positieve klank en heeft dus ook niets met de klok te maken. Maar het tijdsverschil met Nederland is een uurtje minder en dat is wel weer handig voor tv-programma's op BVN. En voor de echte hitte begint, gaan we in april nog een paar uitstapjes maken in 'eigen land'!

Tijd voor een 'noodkoffertje'?

2011-03-21T14:03:00.007+04:00

Van de onrust in het Midden-Oosten merken we hier eigenlijk weinig. Natuurlijk staan de gebeurtenissen, zowel die in Noord-Afrika als in onze (bijna)buurlanden als Jemen, Saudi-Arabië, Oman en Bahrein, breed uitgemeten op de voorpagina's van de kranten. Maar de mensen zijn nog niet aan het hamsteren geslagen. We hebben nog geen ‘noodkoffertje’ klaarstaan voor het geval we gerepatrieerd moeten worden. Ook heeft de Nederlandse ambassade nog geen contact opgenomen met ons, dus we gaan er vanuit dat het wel meevalt. Wel –let op, een primeurtje want dit hebben we niet in de Nederlandse kranten online gelezen- zijn de Emiraten betrokken bij de onrust in Bahrein. Er zijn namelijk politieagenten, geen militairen, uit de VAE aanwezig om de orde te bewaren. Dus de onrust komt wel steeds dichterbij.

Het fatwa info centrum

2011-03-15T17:35:00.008+04:00

Bij het woord fatwa denken veel mensen aan iets ernstigs: een heilige oorlog, een doodvonnis... Maar het is niet meer dan een advies dat een godsdienstgeleerde (de mufti) geeft, gebaseerd op de Koran/islam. Een moslim wil bijvoorbeeld weten of iets mag volgens de islam of wat de Koran over iets zegt. Dat kunnen vragen zijn als "Kan een mannelijke medisch student reanimatie oefenen op een vrouwelijke student?" of "Kan een moslim de dagen dat hij niet vast tijdens de ramadan 'inhalen' en wanneer dan?" De mufti zoekt het uit en doet een uitspraak.

In de Emiraten is sinds kort een heus fatwa informatie centrum. Daar zit een hele groep mufti's, al dan niet gespecialiseerd in bepaalde onderwerpen. Mensen met prangende vragen kunnen bellen of mailen. Handig, toch?

Een kwast of toch maar een hamer

2011-03-10T10:29:00.005+04:00

Als je hier woont, word je soms een beetje cynisch. Zeker omdat we de laatste tijd in ons nieuwe huis veel gedoe hadden – en nog steeds hebben. Het probleem van het gele water is inmiddels opgelost (een roestende watertank, je gelooft het niet), maar werd een paar uur later opgevolgd door een lekkage in de badkamer. En nadat de aircomannen weer een uur hadden geprutst, krijgen we toch maar nieuwe motors. Volgens ons gaat het zo als er weer een nieuw groepje mannen uit Azië in Dubai arriveert. De baas zegt tegen de eerste twee: “Jullie worden loodgieter”, tegen de volgende twee “Jullie worden schilder, hier is een kwast” en tegen de volgende twee “Eh, gaan jullie maar huizen bouwen.” We hebben namelijk niet de illusie dat hier vakmensen werken. Maar de meesten doen hun best dus we zijn altijd vriendelijk en bieden maar weer het zoveelste flesje water aan.

We klagen weliswaar regelmatig op de blog over de gang van zaken in Dubai, toch is het erg prettig wonen. Zeker nu we weer ’s avonds zonder dikke trui buiten kunnen eten en we weer naar het zwembad in onze compound kunnen. De kraakheldere, luxe malls met winkels uit alle hoeken van de wereld zijn heerlijk, de vele eettentjes (en dure restaurants) aan het strand ook, de mogelijkheden voor weekendjes weg… En dat de inwoners uit allerlei landen komen is soms lastig, maar blijft bijzonder. Ook Sophie vindt het erg leuk dat haar vriendinnen uit allerlei landen komen.

Geel water

2011-03-04T15:33:00.009+04:00

"Mama, de wc trekt niet goed door!" Je kijkt en inderdaad. Tegen beter weten in hoop je nog dat de maid de wc-pot niet goed schoongemaakt heeft. Maar het lichtgele water in de wasbak spreekt boekdelen en het is een feit: er komt sinds gisteravond gelig water uit onze kranen. Niet dat we douchen in een straal appelsap, maar inderdaad, de wc's zien eruit alsof degene die voor je was, vergat door te trekken. En als je de wasbakken laat vollopen, is het toch echt geen helder water.

Ach, dat kan er ook wel bij. De keukenkraan lekt -na een reparatie van een uur- weer en er is nog steeds iets mis met de airco, dus dit kan ook op het lijstje 'te repareren door de onderhoudsdienst'. 'Gelukkig' kennen we iemand in de wijk die hetzelfde probleem had, dus we kunnen meteen vertellen waaraan het ligt. Mits je het geluk hebt dat het onderhoudsmannetje redelijk Engels verstaat en spreekt, natuurlijk.

Ondertussen zijn er ook al protesten in Saoedie-Arabië; het komt dichterbij. Dus voor de zekerheid heeft de sjeik van Abu Dhabi aangekondigd veel geld te gaan steken in het verbeteren van de infrastructuur (fijn als je in de zomer electriciteit hebt voor de airco) in de vijf kleine Emiraten, waar de bevolking overigens aanzienlijk minder rijk is dan in Dubai en Abu Dhabi.

Lente

2011-02-28T20:29:00.005+04:00

Het was weer even wennen: de afgelopen dagen liep de temperatuur in ons zandlandje 's middags op tot maar liefst 35C. De fleece vesten kunnen weer de kast in. Alhoewel...later in de week daalt het kwik weer tot een aangename 25C, met bijbehorende nachttemperaturen van zo'n 17-18C. En het regenseizoen is nog niet voorbij. We zijn er deze winter erg goed vanaf gekomen, maar het kan nog flink gaan regenen. Toch lijkt de lente begonnen.

Ondertussen komt de onrust in het Midden-Oosten dichterbij. We wilden eind maart een weekendje naar Oman gaan, maar wachten toch maar even af hoe de protesten zich daar verder ontwikkelen. Ook een midweek Beiroet hebben we maar even in de ijskast gezet... Dat de onrust overslaat naar de VAE lijkt ons overigens nog steeds erg onwaarschijnlijk. De politieke en economische situatie hier is heel anders. Maar ja, we zien het wel...

Toerist in eigen land

2011-02-24T18:16:00.008+04:00

We hebben weer logees over de vloer, dus mogen ook wij weer typisch toeristische dingen doen. Anders komt het er niet zo snel van. En je wilt als resident natuurlijk niet voor een toerist aangezien worden, stel je voor!

Deze week hebben Domiens vader, broer en ons oudste nichtje het koude Nederland even ingeruild voor het aanzienlijk warmere en zonnigere Dubai. Dus hebben ook wij weer mogen genieten van onder meer een dinner in the desert, compleet met ritje op een kameel, waterpijp, buikdanseres enzovoort (zie ook: Varen in de woestijn).

Sophie en nichtje Julia zijn naar waterpretpark Wild Wadi geweest en natuurlijk naar KidZania, dat kon echt niet in het rijtje dingen-doen-in-Dubai ontbreken! En voor de oudere gasten stond het 'oude' (hahaha) gedeelte van Dubai en de moskee in buur-Emiraat Abu Dhabi op de lijst.
Nu nog een paar bekende malls en de Burj Khalifa (hoogste toren ter wereld) bezoeken, dan hebben onze gasten -en wij- heel wat van Dubai gezien.

Onrust in het Midden-Oosten

2011-02-20T13:39:00.005+04:00

Het begon weliswaar in het Midden-Oosten - ons woongebied-, maar toch nog redelijk ver weg: de protesten in de Arabische wereld. Egypte was te verwachten gezien de armoede en corruptie. De onrust in Iran, Jemen en Libië konden we ons ook wel voorstellen. Maar het was nog steeds niet in de buurt. Nu met de dagenlange protesten in het Golf-staatje Bahrein komt het wél dichtbij. En dat hadden we ook niet echt verwacht, hoewel er wel al jarenlang af en toe kleinschalige demonstraties plaatsvinden.

In Dubai of andere Emiraten zal het wel een beetje meevallen. De sjeiks zorgen te goed voor hun mensen, laten ze vrij en te veel mensen hier zijn (te) rijk. Ook hebben de ‘locals’ een bevoorrechte positie: ze betalen niets of weinig voor water, electriciteit en telefoon, hun salarissen liggen standaard hoger, ze werken vooral bij de (semi) overheid waar ze meer vrije dagen en andere voordeeltjes hebben. Dus dat allemaal weegt wel op tegen het ontbreken van een democratisch gekozen regering. Kijkend naar Nederland kan dat laatste ook nadelen hebben…

Het moet niet gekker worden

2011-02-13T11:50:00.008+04:00

We zijn veel gewend in Dubai en kijken dus niet snel meer ergens van op. Maar wat een bank nu gaat introduceren...

Er komt een creditcard exclusief voor Emirati (de lokale bevolking). Met services gericht op hun behoeften, zoals aankopen gratis laten bezorgen, gratis koeriersdiensten, ‘twee halen, een betalen’ voor traditionele kleding, korting op vluchten in de Golfregio enzovoort. Maar volgens de bank is het allermooiste aan de Simply Emirati creditcard –hou je vast- “dat gebruikers elke keer als ze de kaart gebruiken een gevoel van trots krijgen en het is alsof ze met de vlag zwaaien”.

Waar blijft de Simply Orange creditcard, Nederlandse banken? Of zou een creditcard exclusief voor mensen met de Nederlandse nationaliteit niet zo goed vallen?

Ons nieuwe huis (eindelijk!)

2011-02-07T21:40:00.019+04:00

Deze keer geen vakantie (helaas) of verhuizing (gelukkig) die we als smoesje kunnen gebruiken voor het feit dat het zo lang stil was op de blog.

We hadden afgelopen week bezoek uit Nederland, Yvonnes moeder was in Dubai. Maar we zullen ons leven beteren en -tot de volgende logees zich over twee weken aandienen- vaker nieuwe stukjes plaatsen.

Om te beginnen nu eindelijk een paar foto's van ons nieuwe huis. De bovenste twee foto's zijn van de voorkant; de kamer met het balkonnetje en de ronde ramen is Sophies kamer.
De andere zijn van de achterkant, de woonkamer en de family room (met streepjesbank en Barbie-huis). Tommie is ook al helemaal gewend aan de nieuwe tuin.

Volgers van het eerste uur kunnen zich misschien nog herinneren dat we ons in ons eerste huis verbaasden over de vele (licht)schakelaars (Waar zit het lichtknopje?!). Nadat we in ons nieuwe huis een groepje lichtschakelaars drie weken lang over het hoofd hadden gezien (en het even duurde voor we wisten waar die eigenlijk voor waren), konden we het niet laten en hebben we ze maar geteld. Het zijn er 47 in totaal, voor alle vaste binnen- en buitenlampen. En daar zijn de schakelaars voor de vijf water heaters, diverse airco's en vele stopcontacten natuurlijk nog niet bijgeteld. Ook vinden we drie achterdeuren wel wat veel...

Waar is de...?

2011-01-23T22:28:00.010+04:00

Zo gaat dat al een paar weken hier. De meeste dozen zijn inmiddels uitgepakt, maar nog niet alles heeft een vaste plek. De fotocamera ligt wel onder handbereik, maar de oplader hebben we nog niet gesignaleerd. Dus nog even geen foto's van ons nieuwe huis. Wel wat smeuïge details.

Goed, de verhuizing zelf. Het eerste wat tegen zat, was dat Sophie de dag voor de verhuizing wakker werd met hoge koorts. Weg planning voor de oh-zo belangrijke Laatste Dag. Op de dag van de verhuizing zelf bleek het water en de electriciteit in ons nieuwe huis voor de derde keer afgesloten te zijn. Oh nee, deze keer hadden ze gewoon een schakelaar omgezet. Dus wij draaiden die weer de goede kant op en probleem opgelost: we hadden weer stroom en water. Veel water zelfs, want een badkamer stond meteen blank.

Het huis zelf is lekker ruim en licht. En het is ook echt mooi. Op het eerste gezicht dan, want je moet niet al te goed kijken naar de afwerking. De meeste huizen in Dubai die niet ouder dan vijf jaar zijn, zijn gebouwd om te speculeren. De huizen zien er dan prachtig uit op de (bouw)tekeningen, maar de uitvoering moest zo goedkoop mogelijk. Van een huis van een miljoen euro mag je wel wat verwachten, zou je denken. Nou, nee dus. De keuken is lelijk en goedkoop, overal zijn plavuizen beschadigd, deuren sluiten niet goed, raampjes zitten scheef, sloten zijn kapot en er bladdert nu al verf van de buitenmuren af. En er was dus iets mis met de waterleiding in een badkamer. Gelukkig huren we het huis en hebben we het niet gekocht...

Het huis van 5 miljoen

2011-01-13T22:37:00.015+04:00

Het was even doodstil op Woestijnbloem. De reden was deze keer (helaas) geen reis naar een exotisch oord of spannende wereldstad, maar: we zijn maandag verhuisd! Deze keer was het minder ingrijpend dan een jaar geleden, maar toch kostte het veel tijd en vooral energie.

In ons 'oude' huis, dat bedoelen we letterlijk want drie jaar is redelijk oud voor Dubaise begrippen, hadden we maar twee douches en dat vonden we te weinig. Als we 's morgens tegelijk wilden douchen, kon dat niet en dat was best lastig... En tja, maar één woonkamer...

Nou, zo erg zijn we nog niet veranderd (=verwend) na een jaar in Dubai. Wel werd ons vorige huis wat te klein, maar vooral voor Sophie was het vrij saai daar. Er waren niet zo veel kinderen in onze community en ze speelden niet buiten. Waar we nu wonen wel én Sophie kent verschillende kinderen. Bovendien is het iets dichter bij school (elke minuut telt 's morgens vroeg).

Maar we zijn er ook niet bepaald op achteruit gegaan qua huis (wie snel jaloers wordt, moet dit stukje even overslaan). Het is nieuw en heeft niet alleen een (grote) woonkamer maar ook een flinke family room boven. Dat wordt de speel-/Wii-/piano-kamer. Ook is onze studeerkamer een stuk ruimer en we hebben een maids room/gastenkamertje/strijkkamertje met badkamer en suite. Dus in totaal drie douches en vier wc's. We hoeven nooit meer op elkaar te wachten!

En dat allemaal voor dezelfde huur als ons vorige huis. Wij blij, de eigenaar minder. Hij heeft bijna 5 miljoen dirham betaald voor het huis, dat is ongeveer een miljoen euro. In de wijk staan verschillende huizen te koop - tevergeefs want niemand koopt ze meer- voor de helft. En de huuropbrengst dekt bij lange na niet de hypotheeklasten.

Binnenkort op Woestijnbloem: foto's van ons huis. En alle perikelen rond de verhuizing, want het liep natuurlijk niet helemaal gesmeerd...

Hoogste toren, hoogste vuurwerk

2011-01-01T18:26:00.006+04:00

Iedereen die we (nog) niet persoonlijk of via e-mail hebben gesproken: een gezond, goed en gelukkig 2011!!

We hebben om 12 uur het vuurwerk van de Bur Khalifa (hoogste toren ter wereld, hoogste vuurwerk ter wereld) bewonderd - zie achtergrond foto. We misten de oliebollen wel maar alle rotjes, vechtpartijen en brandjes niet. Scheld- en vechtpartijen met politie en ambulancepersoneel, gewonden door vuurwerk? Het komt hier in Dubai (gelukkig) niet voor.

In klederdracht in de rij

2010-12-31T18:21:00.015+04:00

De laatste tijd was er veel te doen over de verplichte identiteitskaart voor inwoners van de Emiraten. Wij hadden dat al een tijdje terug geregeld (zie: chaos in de Emiraten), maar veel mensen nog niet. De deadline was 31 december en het was onduidelijk wat er zou gebeuren als je op die datum je ID card nog niet in handen had. Een boete? Niets meer kunnen regelen? Niemand die het wist.

In de kranten stonden verhalen van mensen die om 2.00 uur 's nachts voor de deur van een van de kantoren stonden, om zo stipt 8.00 uur een felbegeerd nummertje te bemachtigen. En om vervolgens rond 10.00 uur weer naar huis te gaan omdat de nummertjes op waren.

En toen werd ineens gecommuniceerd dat mensen in hun klederdracht moesten komen. Want dat staat goed op de foto. Maar ja, om dat te weten moet je wel een krant lezen. En veel inwoners kunnen niet of nauwelijks lezen, laat staan een Engelstalige krant. Overigens mochten westerlingen gewoon in pak komen, dus geen Lederhosen, sombrero’s of Frau Antjes in de rij.

Maar ineens kwam het verlossende woord. De Emirati (lokale bevolking) hebben nog zes maanden de tijd om de ID card te regelen. En expats? Tja, dat is niet helemaal duidelijk. Maar als je 'm op 1 januari niet hebt, is het niet zo erg. Waarschijnlijk.

Fashion shoot

2010-12-24T15:49:00.010+04:00

Sophie mocht vandaag even fotomodel zijn. Het Nederlandse kinderkledingmerk Kiddo ging foto's maken van (een gedeelte van) hun nieuwe zomercollectie. En waar kan dat beter dan in Dubai met zon, zee en strand?

De locatie was een van de 'resort hotels' aan de kust van Dubai met park, privé strand, park, speeltuin etc. Dus ook leuk voor de ouders en ideaal voor de kinderen om tussendoor te spelen.

Sophie poseerde als een volleerd model en mocht de kledingsetjes houden, wat ze helemaal super vond.

De foto's staan half januari op de website (http://www.kiddo.nl/) en dan komt ook de brochure uit. We zijn benieuwd!

Koud weekend

2010-12-14T10:54:00.008+04:00

De temperatuur is ook in Dubai aan het dalen, maar afgelopen weekend was wel extra koud voor ons. Vooral voor Sophie, dan.

Vrijdagochtend had ze een verjaardagsfeestje in Ski Dubai, ofwel 1,5 uur spelen in de (echte) sneeuw. In Ski Dubai is het -3C dus iedereen krijgt een skipak aan.

En zaterdag zijn we naar Wild Wadi geweest, een van de waterpretparken hier. Het was niet druk en dat hadden we kunnen weten: er waren vrijwel alleen toeristen. Het is namelijk eigenlijk te koud voor ons inwoners: het was 's middags 'maar' 28-29C. Dat klinkt misschien nog best warm, maar als je in een nat badpak loopt valt dat tegen. En de wind kan hier in de winter ook wel fris zijn, geen zwoel zomerbriesje zoals in Nederland op warme zomerdagen. Maar toch, onze lichamen hebben zich inmiddels aangepast aan een wat ander klimaat.

Inmiddels staat onze kerstboom en ook zijn de winkelcentra, hotels etc. al helemaal in kerstsfeer. Best gek eigenlijk: ruim 5% van de inwoners van Dubai viert het; de rest hangt een ander geloof aan. Maar die 5% bestaat grotendeels uit westerlingen, en daar zit het geld...

Zie de maan schijnt door de palmbomen

2010-12-05T17:11:00.009+04:00

Ook al krijgen we door het mooie weer niet echt een sinterklaasgevoel, we hoeven ons in ieder geval nooit zorgen te maken of "de Sint wel kan komen" vanwege het weer. Geen sneeuw, hagel of storm voor Sinterklaas en de Zwarte Pieten. Bovendien schijnt de maan hier altijd door de bomen.

Afgelopen vrijdag zijn we naar het sinterklaasfeest van de Nederlandse Vereniging geweest (foto: Sophie treedt op met haar klasgenootjes van de Nederlandse school)). En vanavond vieren we natuurlijk pakjesavond! Sophie had vandaag vrij* dus we gingen vanmiddag ook even naar het zwembad. En dat is helemaal gek op 5 december!

* Sophie had vandaag vrij. Het zit zo: afgelopen donderdag was het dus National Day en dat is een officiële vrije dag; ook Domien had vrij. Dinsdag 7 december is de islamitische Nieuwjaarsdag, ook een officiële vrije dag. Maar.... tot ieders grote verbazing kondigde de regering vorige week ineens aan dat niet dinsdag 7, maar zaterdag 4 december een vrije dag zou zijn vanwege Nieuwjaar. Dat is voor veel mensen natuurlijk al een vrije dag en Domien had er dus niets aan. Bovendien kunnen Islamtische inwoners niet op de juiste dag de jaarwisseling vieren. Maar scholen en overheidsinstanties waren ook vandaag, zondag, nog dicht. Die hebben dus wel een extra vrije dag...

National Day

2010-12-04T13:45:00.007+04:00

Afgelopen donderdag, 2 december, was National Day in de VAE. Op die dag vieren Emirati -en expats- het ontstaan van de VAE, alweer 39 jaar geleden. Of slechts 39 jaar geleden, als je ziet wat er in die tijd bereikt is: van wat haventjes en woestijnen tot moderne, grote steden.

Op National Day zijn er allerlei festiviteiten, gebouwen en huizen zijn verlicht of versierd in de nationale kleuren en ook sommige auto's zijn met verf, vlaggen, foto's van de sjeik enzovoort opgeleukt. Wij zijn 's avonds even naar een winkelcentrum geweest, waar onder meer optredens waren van tradionale dans- en muziekgroepen. Buiten langs de verlichte kade, dus dat was wel heel sfeervol.

Op de foto staat Domiens kantoorgebouw dat verlicht was in de nationale kleuren.

Zie ginds komt de stoomboot...

2010-11-27T15:49:00.015+04:00

Sinterklaas is gisteren aangekomen in Dubai. Echt in een boot, zoals het hoort.

Het was wel een beetje gek: geen winterjassen, mutsen of paraplu's. Terwijl op de achtergrond "Zou de goede Sint wel komen, nu hij het weer zo lelijk vindt" klonk, stonden wij in T-shirt te wachten op Sinterklaas en de Zwarte Pieten. Het was wel heel gezellig en Sophie vermaakte zich natuurlijk prima met haar vriendinnen.

De intocht haalde zelfs de krant: Youngsters welcome Sinterklaas to Dubai
Op de foto in de krant staat Sophie vooraan (paarse pet).

Via de Nederlandse Vereniging hadden we pepernoten, gevulde speculaas, banketstaven enzovoort besteld. Smaakt ook met 25C prima!

Vestjesdag

2010-11-26T15:45:00.010+04:00

In Nederland kennen we 'rokjesdag', in Dubai hebben we 'vestjesdag'. Beide dagen betekenen hetzelfde: het begin van lekker zomerweer!

Toen we vorig weekend laat thuiskwamen van onze vakantie, was het echt te koud voor alleen een T-shirt. En Sophie heeft sinds deze week haar uniform weer uitgebreid met haar vestje. Vóór de vakantie was het 's morgens nog warm genoeg voor korte mouwen, nu is het met 19-20 C echt te koud en dragen we vestjes. Die vanaf een uur of 9 niet meer nodig zijn tot een uur of 6. Hoewel...in de schaduw blijft het soms fris.
Vestjesdag luidt ook het begin in van de periode dat de temperatuur niet meer boven de 30 C komt. Nog steeds niet echt koud genoeg om goed in Sinterklaas- en kerststemming te komen, maar we (en de winkels!) doen ons best.

Weer thuis

2010-11-21T16:34:00.024+04:00

Het was even stil op Woestijnbloem want we waren vorige week in Bangkok. Sophie had een week vakantie vanwege Eid al Adha (offerfeest). Ideaal om eens een stukje Thailand te bekijken, en vooral om Ronald (Yvonne's broer) en Stephan te bezoeken. En de drukte in Dubai te ontlopen. Tijdens Eid komen namelijk veel mensen uit de omringende landen naar Dubai om te feesten en -natuurlijk- te shoppen. Hoewel we ook heel wat locals op het vliegveld en in ons vliegtuig zagen.

We hebben zelf veel gewinkeld in de mooie malls en markten van Bangkok en zijn dan ook teruggekomen met allerlei mooie, grappige en leuke spulletjes en kleren. Domien heeft zelfs twee pakken laten maken.

Ook hebben we veel tempels bezocht, de ene nog mooier en kleurrijker dan de andere.

Natuurlijk kon een ritje op een olifant niet ontbreken, zijn we naar een krokodillenshow geweest en hebben we héérlijk gegeten. Behalve op een olifant, hebben we ook in een tuk tuk-brommer gezeten (en dwars door Bangkok gescheurd...) en in een waterbus de skyline van Bangkok bewonderd.

Hoewel het lekker was om er even tussenuit te zijn, was een week eigenlijk veel te kort. Maar we vonden het geweldig dus we gaan zeker nog een keer.

Happy Diwali

2010-11-05T18:58:00.014+04:00

Ja, we feesten maar door in de VAE! Halloween is nog maar net achter de rug en het is alweer Diwali.

Toen we gisteravond door onze wijk liepen, leek het even alsof de eerste kerstverlichting alweer opgehangen was. Maar het was de vooravond van Diwali, het 'Feest van de lichten'. Het is het belangrijkste feest in het hindoeïsme. Mensen versieren hun huis en tuin met lichtjes, gaan op bezoek bij familie en steken vuurwerk af.

Eigenlijk is het vijf dagen feest. De eerste dag is Dhanteras, dan kopen mensen goud en zilver (voor elkaar). De tweede dag is Narak Chaturdasi, op die dag doodde Krishna de 'duivel' Narakasur. De belangrijkste en derde dag is Diwali, dit jaar op 5 november. Mensen doen dan de Lakshmi pooja, het aanbidden van de godin Lakshmi. De vierde dag is nieuwjaarsdag. En de vijfde dag tenslotte is Bhai Dooj: zussen bidden voor een lang & gelukkig leven voor hun broers.

En als Diwali weer afgelopen is, gaan we echt los in Dubai. Over anderhalve week begint Eid al-Adha, het Offerfeest. Begin december vieren we ‘National Day’ en islamitisch Nieuwjaar. En laten we vooral onze eigen Sinterklaas niet vergeten, die natuurlijk ook naar Dubai komt!

Happy Halloween

2010-11-01T10:06:00.009+04:00

Je zou het misschien niet verwachten, maar ook in Dubai wordt aan Halloween gedaan: meegewaaid met de expats uit Amerika en Groot-Brittannië.

Een paar jaar geleden waren we vlak voor Halloween in New York. Toen had Sophie al uitgebreid kennisgemaakt met dit feest. Echt overal hing versiering: metershoge spoken, heksen enzovoort. Vergeleken met de Verenigde Staten is het in Dubai natuurlijk heel kleinschalig. Hier en daar zijn huizen versierd en kinderen gaan verkleed langs de deuren voor het bekende 'trick or treat'.

In ieder geval vierde Sophie dit jaar haar eerste Halloween. In onze wijk werd er niet veel aan gedaan, dus ze ging naar een vriendinnetje dat woont in een wijk waar wel veel activiteit was. En verkleed als heksjes hebben ze heel wat snoep opgehaald (zie foto voor Sophies berg snoep). Soms werd er iets in het tasje gestopt en soms mochten ze zelf een graai doen in een grote mand vol snoep. We hoeven tot 31 oktober 2011 geen snoep meer te kopen!

De Emiraten rouwen

2010-10-29T20:48:00.003+04:00

Woensdagochtend in de auto: geen vertrouwd geklets en leuke muziek op onze favoriete radiozender maar Arabisch gezang zonder muziek. Even een andere zender proberen. Nee, ook daar geen meezinghits uit de jaren 80, Indiase muziek of ‘Arab rock’. En ook geen verkeersinformatie.
Alle evenementen en feesten worden afgelast en even is er sprake van dat de scholen en kantoren op donderdag gesloten zijn.

Wat is er aan de hand in Dubai?

Sjeik Saqr Bin Mohammad Al Qasimi, heerser van het kleine Emiraat Ras Al Khaimah, is woensdagochtend overleden. En nu zijn de Emiraten in rouw. Dat betekent een week lang geen muziek op de radio, alleen Arabisch gezang. Of juist klassieke muziek en instrumentale versies van bekende ballads. De kranten staan vol paginagrote advertenties van bedrijven die de familie van de overleden sjeik condoleren. Ook zijn de Arabische tv-zenders min of meer uit de lucht. En zijn dus alle evenementen, festivals, wijkfeesten (ook de onze), concerten enzovoort uitgesteld.

Smaak!

2010-10-28T13:34:00.012+04:00

Over smaak valt niet te twisten. Tot voor kort waren we het helemaal eens met dit fraaie Hollandse gezegde. Mooi lelijk is niet lelijk. En sommige dingen zijn zo lelijk dat ze mooi worden. Of camp.

Nu houden wij zelf niet zo van strak en modern. Onze stijl is meer eclectisch en een beetje (Arabische/Indiase) kunst & kitsch moet kunnen: zie onze mix van moderne, Hollandse kunst met houten kameeltjes en gekleurde glazen lantaarns. En er is niets mis met prachtig beschilderde Indiase kasten of de traditionele Arabische stijl van inrichten.

Maar wat je in de gemiddelde meubelzaak in Dubai ziet…. Er zijn natuurlijk de wat hippere woonwinkels die zich met name op de westerse expats richten. Maar de doorsnee meubelwinkel is een mix van mooie dingen, gaat-wel-dingen en lelijke dingen. En dan niet zomaar lelijk, maar echt spuuglelijk. Van goudkleurige leren bankstellen met bijpassende koffietafels tot zwaar bewerkte bedden bedekt met glinsterstenen en sierlijke krullen, compleet met bijpassende nachttafeltjes. Banken, bedden, stoelen, vazen, potten enzovoort die bijna pijn doen aan je ogen, zo lelijk zijn ze. En toch blijf je er naar kijken.

Eindelijk herfst

2010-10-20T17:58:00.008+04:00

De temperatuur kruipt ‘s middags nog steeds omhoog tot een graad of 35. Maar het is herfst, dus de winkels staan vol met tuinmeubels, barbecues, parasollen enzovoort. We missen natuurlijk wel het echte herfstgevoel: gezellig binnen in de warmte terwijl buiten de regen tegen de ramen tikt, warme chocolademelk met slagroom...Hoewel ook wij in het weekend maar eens de grote bergen bruine bladeren uit de tuin gingen halen (zie foto). Die zijn in de zomer door de hitte van de bomen gevallen. De bomen worden nu in de herfst juist weer mooi groen en krijgen meer bladeren. Eigenlijk is de herfst hier dus de lente in Nederland.
Ook staan de eerste kerstspullen al in de winkels. En dat is best gek als het buiten nog heel warm is.

Gisteravond hebben we hutspot met (eindelijk gevonden!) rookworst gegeten. Maar zo’n Hollands wintergerecht eten in korte broek en mouwloos shirt kan eigenlijk niet. Daar hoort een vest en een spijkerbroek bij. Dus de airco gaat de volgende keer even niet op 25C maar op 21C; lekker koud!

De man met de baard

2010-10-14T16:37:00.007+04:00

Are you all right, my dear? You’re doing great, my dear. Oh, does that hurt, my dear? I’m so sorry, my dear. One more minute, my dear.

Dit gaat niet over Hyacinth Bucket uit Keeping Up Appearances of een ander oer-Brits dametje op leeftijd. Ook niet over ‘Queen Elizabeth’ die ons Dubaianen eind november komt verblijden met een bezoek. Verkeerde koningin, dus we hoeven niet op pad met vlaggetjes. Hoewel…het is natuurlijk wel de koningin van Sophies geboorteland. We zijn hier sowieso wat patriottischer: koffie drinken we het liefst uit onze mokken met Delfts blauwe motiefjes, we kijken erg uit naar de bestelde pepernoten en banketstaaf, en de rood-wit-blauwe schorten zijn favoriet.

Bovenstaande uitspraken zijn van een man met een lange, woeste baard. Die niet zou misstaan in een film van Pippi Langkous, als zeerover uit een ver land. Maar in plaats van een ooglapje, een gerafelde broek en verkleurd shirt, draagt hij een witte jas en een veiligheidsbril. Het is namelijk onze zeer sympathieke tandarts. Hij ziet eruit als een grote Pakistaanse imam maar -geboren en getogen in Engeland- praat Britser dan de meeste Britten. En om de zin zegt hij iets als: ”Are you all right, my dear?” Hij kletst aan een stuk door: over Dubai, over tandartsen maar ook over zijn favoriete Nederlandse voetballers en zijn kinderen. Maar hij vraagt ook van alles, dus bij de volgende Nederlandse patiënt heeft hij weer genoeg nieuw materiaal om een half uur te kletsen…

Indengels

2010-10-07T15:55:00.013+04:00

Gisteravond keken we naar een tv-programma over India. Als iemand iets in het Engels zei, verscheen de Engelse ondertiteling in beeld. Maar wij konden het gemakkelijk verstaan. We merken dat we inmiddels gewend zijn aan Engels met een (zwaar) Indiaas of Pakistaans accent. Of Filipijns; de meeste customer service-medewerkers komen daar vandaan.

Toen we net in Dubai woonden, was dat nog weleens lastig. Toen moest er regelmatig iets afgeleverd/gerepareerd/aangesloten/omgewisseld worden, waarvoor afspraken gemaakt moesten worden. Nadat je voor de derde keer moet vragen of iemand wil herhalen wat hij zei, wordt dat best genânt. Je probeert het dan nog met bijvoorbeeld “Sorry, de verbinding is heel slecht. Kunt u het nog een keer herhalen.” En dan maar hopen dat je een paar essentiële woorden verstaat, zoals de dag en, met een beetje mazzel, het tijdstip. Of “10 uur” dan voor, om of na 10 uur is, bleef gissen. Ook Domien had het wel eens lastig omdat veel van zijn klanten uit India of Pakistan komen. Natuurlijk spreken die aanzienlijk beter Engels dan de gemiddelde klusjesman of chauffeur, maar toch.

Inmiddels maken we ons er ook niet meer druk om en kennen de trucjes. In de woordenbrij herken je altijd wel een paar woorden en dan herhaal je net zolang je vraag, tot ze ja of nee zeggen. “Blablablabla”. “Jullie komen morgen?” “Blablabla” “Dus jullie komen morgen?” “Ja”. “Hoe laat?” “Blabla 12 uur bla” “Om 12 uur?” “Blabla” “Morgen om 12 uur?” “Ja” “Voor of na 12 uur?” “Blablabla” “Ok, tot morgen”. Op dat moment geven we het meestal op en zien we wel of en hoe laat er iemand komt. Ook al zeggen ze dat ze voor 12.00 uur komen, dan kan het zomaar 20.00 uur worden. En het komt voor hen ook niet zo nauw. Geef je bijvoorbeeld netjes door dat je voor 9 uur niet thuis bent of ‘s middags pas na 15.00 uur, dan komen ze gerust juist op die tijden. Of ga je op vakantie en bel je om te zeggen dat je even geen waterflessen hoeft...juist.

Wat lastiger kan het worden als je de richting vraagt aan een security guard. Eerst kijk je nog vertwijfeld om je heen. Staat er iemand achter je auto? Hij praat toch niet Hindi tegen jou? Maar dan herken je ineens “left” in het verhaal dat hij tegen je opsteekt en herhaal je langzaam en duidelijk articulerend de essentiële woorden. En rijd je maar weg, op de gok je weg vervolgend en balend dat je de navigator niet bij je hebt.

We kunnen er nu wel om lachen. Bovendien is het voordeel van de grote Indiase gemeenschap natuurlijk het zeer ruime assortiment Indiaas eten in de supermarkten. En prachtige, handgeborduurde Indiase wandkleden die bijna niets kosten (zie foto’s voor onze nieuwste aanwinsten).

Het verband tussen Geert Wilders en speculaasjes

2010-10-05T16:10:00.001+04:00

We volgen met interesse en vooral verbazing de politieke ontwikkelingen in Nederland. Via internet vooral, want in de lokale media is op het moment vooral veel aandacht voor de puinhoop rond de Commonwealth Games in India. Maar af en toe verschijnt er iets in de krant of op tv over Geert Wilders, in de trand van “Anti-islampartij aan de macht in Nederland”.

In de VAE is het eenvoudig: er valt niets te stemmen en heb je geen werk of doe je iets verkeerds, dan word je gewoon het land uitgezet. We respecteren uiteraard het kiesrecht in Nederland en ook ieders politieke voorkeur. Maar prettig is het niet als je in islamtisch land woont, terwijl in je thuisland iemand als Wilders in de regering komt (zo ziet de rest van de wereld het tenminste). In 2000, net verhuisd naar Londen, maakten we ook al van een afstand de roerige opkomst en ondergang van Pim Fortuyn mee. En nu dus weer dit.

Toen er een paar jaar geleden zoveel te doen was rond die Deense cartoonist, boycotten alle Golflanden Deense producten. Het kan dus zo maar gebeuren dat een of andere sjeik oproept tot een boycot van producten uit ‘Hollanda’. Dat betekent geen stroopwafels, speculaasjes, ontbijtkoek en Edammer kaas meer voor ons! En ook geen Hollandse paprika’s en tomaten (ja echt, bijna alle tomaten en paprika’s in de supermarkten in Dubai komen uit Nederland).
Bedankt, meneer Wilders!!

Broodje kaas als lunch?

2010-10-04T11:52:00.007+04:00

Wat doe je als je mensen uit India bij je thuis uitnodigt? Een echte Hollandse lunch op tafel zetten natuurlijk, dat is leuk. Maar ja… Broodje kaas? Hutspot? Pannenkoeken?

Een collega van Domien en zijn gezin kwamen vorig weekend bij ons lunchen en we besloten te gaan voor een rijsttafel. Toch behoorlijk Hollands, maar eetbaar voor Indiase gasten. We hadden allerlei recepten op internet opgezocht en gingen de dag voor de lunch dus goed voorbereid naar de supermarkt voor onder meer saté, kroepoek en atjar tjampoer. En een flinke pot sambal natuurlijk, Indiërs houden tenslotte wel van een beetje spicy.

Voor de zekerheid sms’te Domien ‘s avonds nog: ze waren toch niet toevallig ergens allergisch voor? Dat een stukje Heilige Koe niet op tafel hoefde te komen, wisten we natuurlijk, maar verder… Toen bleek dat het hele gezin vegetarisch was! Als Nederlander zeg je dat natuurlijk als iemand je uitnodigt, maar voor mensen uit bijvoorbeeld India is dat onbeleefd. Dus nog een tripje naar de supermarkt voor vleesvervangers was onvermijdelijk.
Gelukkig smaakte de rijsttafel goed. Maar de sambalpot bleef ongeopend: ze hielden niet van gekruid eten.

Volgend weekend de herkansing, dan komt een andere Indiase collega met zijn gezin eten. We zijn een keer met hen in een Indiaas restaurant geweest, dus we weten dat ze alles eten en wél houden van spicy food. Dus deze keer kan de sambal op tafel!

Fake City

2010-10-03T13:20:00.009+04:00

Dubai staat al niet bekend als een authentieke stad. Sommigen noemen het modern en nieuw, anderen nep en gemaakt. De meningen zijn verdeeld, maar een ding is zeker: de gemiddelde Dubaiaan houdt van merken. Kleding, schoenen, tassen: als er maar Gucci, Prada of D&G op staat, is het goed. Maar er is een probleempje: de gemiddelde Dubaiaan kan zich zulke merken niet veroorloven.

Niet getreurd, in Dubai hebben we 'Fake City'. Nee, dat is geen koosnaampje voor Dubai, maar een wijk waar net-echte merkartikelen te koop zijn. Als je in deze wijk -Karama- rondloopt, word je al snel aangesproken door verkopers. De een vraagt of je een Rolex horloge wilt kopen, de ander of je op zoek bent naar een mooie tas van Burberry. Wie daar wel oren naar heeft, loopt achter de verkoper aan. Steegje in, gebouw in, deur door, nog een deur door… en dan sta je ineens in een kamer vol tassen. Of een kamer vol horloges of koffers. Welk merk je ook zoekt, het is er. Voor een fractie van de prijs van het origineel. En, volgens ervaren Karama-bezoekers, van (bijna) even goede kwaliteit.

Natuurlijk mag het niet en af en toe zijn er invallen van de politie die dan wat handelaars oppakt. Maar ach, die staan de volgende dag weer in hun ‘winkel’. Klaar voor de volgende klant.

Foto: is 'ie echt of is 'ie nep?

In de spotlights

2010-09-26T11:18:00.011+04:00

Sommige kinderen hebben zo jong als ze zijn al allerlei connecties in de mediawereld. Hoe ze dat toch doen... Onze Sophie bijvoorbeeld staat deze maand maar liefst twee keer in de Hollandse Nieuwe, het glossy magazine van de Nederlandse Vereniging in Dubai.

De liefde komt vanzelf

2010-09-24T16:37:00.005+04:00

In Dubai wonen veel Indiase mensen en ook veel collega's van Domien komen uit India. Vrijwel alle huwelijken daar, ook die van jonge mensen, zijn gearrangeerd. Het maakt niet uit of de bruid en bruidegom in India zelf wonen of aan de andere kant van de wereld. Bijna iedereen vindt het prima als de ouders een huwelijkskandidaat zoeken. De liefde komt dan vanzelf wel...
Een collega van Domien heeft er een stuk over geschreven, dat in een krant in Dubai is geplaatst: Arranging love marriages: a fine balance.

Ondertussen is het in Dubai nog steeds erg warm. Toch hangen net als in Nederland, de winterkleren alweer in de winkels: dikke winterjassen, warme truien, bodywarmers, wanten, wollen sjaals...

Het is weer voorbij, die mooie zomer...

2010-09-16T10:40:00.010+04:00

Als je in Nederland woont, is het jammer als de zomer bijna voorbij is. Het betekent het einde van barbecueën, fietstochten maken, zonnen op het strand, picknicken in het park… En dan maar hopen op een lange, warme nazomer.

Als je in Dubai woont, is het fijn als de zomer bijna voorbij is. Het betekent het begin van barbecueën, fietstochten maken, zonnen op het strand picknicken in het park… En dan maar hopen op geen lange, warme nazomer.

De temperatuur begint te dalen, dus iedereen in Dubai haalt opgelucht adem: het einde van de zomer is in zicht. Als we ‘s morgens in de auto stappen, is het nu slechts 29-30C. Maar later op de middag stijgt de temperatuur nog wel tot 38-40C. Ook ’s avonds koelt het eerder en meer af. Wel is het een paar weken lang erg vochtig en onaangenaam, door de overgang van heet naar koeler…eh, minder heet weer. Maar, het is nu even een paar weken doorbijten en dan is het lekker weer.
In de krant verschijnen de eerste advertenties van tuinmeubels en supermarkten stoffen de barbecues en olielampen weer af. Thuis hebben we de airco minder vaak aan.

Sophie is ondertussen al weer helemaal gewend op school. Vanaf volgende week krijgt ze na school een middag per week Nederlandse les. Via de ‘Nederlandse school’ in Dubai krijgen kinderen les op hun niveau en volgen het curriculum in Nederland. Zo voorkom je een achterstand als je teruggaat naar Nederland. Sophie gaat naar groep 6, zoals ze in Nederland zou zijn gegaan. Ze geven les op een aantal scholen en vanaf dit schooljaar ook op Sophies school. Groep 4,5 en 6 zit bij elkaar en Sophie kent natuurlijk alle kinderen, dus dat is heel gezellig. En hopelijk leert ze ook nog wat.

Een krant in Dubai maakte een fotoreportage 'weer naar school' op Sophies school en op een private Indiase school in Dubai. De foto's staan door elkaar, maar die van Sophies school zijn herkenbaar aan het uniform (crèmekleurig poloshirt met groene biesjes en logo, en een olijfgroene rok/broek). Sophie staat er niet op, maar het geeft wel een beeld van de school. Klik hier

Eid Mubarak!

2010-09-11T13:58:00.011+04:00

Zo, ramadan zit er weer op voor dit jaar. Het is nu Eid al Fitr, suikerfeest dus. En dus zegt iedereen Eid Mubarak tegen elkaar, de islamitische versie van ‘Gelukkig kerstfeest’ zeg maar. Overal in de stad zijn feesten, vooral voor kinderen. Maar in onze wijk merk je er niet veel van.

Inmiddels zijn we drie weken thuis. En weer gewend aan de warmte, hoewel we uitkijken naar de komst van herfst. Dan kunnen we weer eens in de tuin zitten, fietstochtjes maken, picknicken in het park enzovoort.
Ook zijn we weer helemaal gewend aan het verkeer hier. Alhoewel... Van de vele stukken autoband en bouwmateriaal op de weg kijken we niet meer op. Maar gistermiddag stond midden op de snelweg een grote, rode fauteuil. Netjes rechtop alsof er elk moment iemand in kon gaan zitten voor een interview met Rik Felderhof.
Zo’n twee kilometer verder stond een open truck met de rest van het bankstel. Ongetwijfeld ging de chauffeur nog achteruit terugrijden over de vluchtstrook om de stoel op de halen. Dat hebben we hem niet meer zien doen, maar zulk rijgedrag is vrij normaal hier. Je ziet wel gekkere dingen.

Gisteravond hadden we ons eerste echte feest in Dubai; de buurman was jarig. De buren zijn Zuid-Afrikaans, dus er liepen veel Zuid-Afrikanen op het feest rond. Maar we hebben ook gesproken met Britten, een Fins-Amerikaans stel dat heel lang in Düsseldorf heeft gewoond, met iemand uit Libanon…Dat is zo leuk van wonen in Dubai, al die nationaliteiten.

Foto: ondanks de warmte is de trampoline altijd leuk!

Voor Sophie is de zomervakantie ook vrijwel voorbij. Domien is natuurlijk al lang weer aan het werk. En ook Yvonne heeft het druk met de Hollandse Nieuwe, het glossy magazine van de Nederlandse Vereniging. Dus nog even en het is weer ‘back to normal’.

Piano met vleugels

2010-08-29T20:26:00.006+04:00

Nadat we in december konijn Tommie al naar Dubai lieten vliegen, was het nu de beurt aan onze piano.

Het zit namelijk zo. In Nederland hadden we een digitale piano. Destijds leek het beter om die niet mee te verhuizen naar Dubai (“het is maar voor een paar jaar”, “we weten niet of we er wel plaats voor hebben” etc). Maar ja, de ruimte is er en het is toch wel fijn om een piano te hebben. Domien speelt graag en Sophie heeft natuurlijk dé leeftijd om iets te doen op muzikaal gebied.

Toen we in Nederland waren, besloten we uit te zoeken hoeveel het zou kosten om de piano te verschepen. Hoewel het geen loodzware ‘gewone’ piano is, is het ding toch redelijk zwaar. De kosten bleken enorm mee te vallen, dus bracht Domien de piano (inmiddels gedemonteerd!) naar de centrale verzendhal op de laatste ochtend dat we de huurauto hadden. Daar bleek echter dat het goedkoper was om de piano met een vliegtuig mee te laten gaan dan met een schip (!).

Na het invullen van talloze formulieren en uren wachten, kwam Domien dan toch thuis met de piano. Op zijn verjaardag nog wel! En Sophie is al druk aan het oefenen…zie foto.

Ramadan

2010-08-25T17:19:00.010+04:00

Deze keer een educatieve bijdrage: ramadan in een notendop.

In Nederland is ramadan natuurlijk geen onbekend verschijnsel meer. De meeste mensen zullen wel weten dat moslims vier weken lang tussen zonsopgang en –ondergang niets mogen eten en drinken. In Nederland hebben moslims het vrij zwaar; in Dubai wordt het vroeger donker en mag er al om 18.45 uur weer gegeten en gedronken worden. Het breken van de vast vieren moslims met een ‘iftar’-maaltijd, die begint met het eten van een dadel.

Hier in Dubai organiseren hotels, restaurants en winkelcentra iftar-buffetten, soms in speciale iftar-tenten. Er komen dan allemaal lekkere en meestal zoete gerechten op tafel, met veel dadels, fruit en noten. Voor mensen die bij familie thuis op bezoek gaan, zijn er speciale soaps op televisie. Eén aflevering voor elke iftar-avond; de ontknoping van de serie is op de laatste avond.

De reden voor het vasten is met name solidariteit met de armen die honger lijden. Maar het is ook de tijd voor introspectie. Tijdens de ramadan geven mensen veel aan goede doelen. Overigens zijn het in Dubai niet alleen de oorspronkelijke bewoners en Arabieren die vasten; ook veel mensen uit Azië zijn natuurlijk moslim.

Omdat Dubai een islamitische staat is, merken wij natuurlijk meer dan in Nederland iets van de ramadan. Los van de iftar-tenten en de vele dadels en noten in de supermarkten, geldt een rook-, eet- en drinkverbod in het openbaar. Je mag wel voedsel en drinken kopen, dus supermarkten, broodjeszaken en fastfoodketens zijn gewoon open. Maar je moet het opeten of opdrinken op een plek waar een moslim je niet kan zien.

Domien mag op kantoor bijvoorbeeld aan zijn bureau niet een kopje koffie drinken of een broodje eten. Dat mag nu alleen in de koffiehoek, niet zichtbaar voor zijn moslimcollega’s. Collega’s (vooral de niet-moslims) die roken hebben helemaal pech: binnen roken mag nooit, maar buiten roken mag nu ook niet. Een goed moment om te stoppen dus! Anders dan je zou verwachten is ramadan geen goed moment om even wat kilootjes kwijt te raken: veel mensen komen juist aan in deze periode. Niet alleen is het soort voedsel calorierijker dan normaal, maar er wordt ook veel meer gegeten. En weggegooid...

Mooie foto-reportage over ramadan: http://gulfnews.com/in-focus/ramadan/muslims-around-the-world-mark-ramadan-1.666839

Home sweet home (?)

2010-08-23T14:22:00.020+04:00

We zijn weer terug in het warme Dubai, na ruim twee (Domien) en vier (Sophie en Yvonne) weken Nederland. Het is weer even wennen: veel zon in plaats van veel buien, zand en woestijn in plaats van bos en weilanden, geen water uit de kraan drinken maar uit de waterdispenser (kraanwater is wel veilig genoeg om te drinken, je wordt er niet ziek van; maar de meeste mensen drinken het niet omdat a) het niet lekker is, b) het vaak lauw of zelfs warm is, c) ze de leidingen en wateropslagtanks niet vertrouwen).

Het was wel echt thuiskomen, ook voor Sophie is Dubai meer thuis dan Nederland. Helaas is de airco in onze slaapkamer nog niet gerepareerd. We slapen dus nog steeds in de logeerkamer maar er zijn ergere dingen. Zoals helaas nr. 2: toen we de kraan in de keuken even goed lieten doorlopen, kwam er water uit het vloerputje. De badkamers, wc en keuken hebben hier een afvoer in de vloer om gemakkelijk schoon te maken (?). Het water dat de keuken instroomde was helaas niet schoon, er dreven dode en levende maden en larven in... `Vandaag` komt er maar weer eens ´iemand´ langs van het klusbedrijf. We kennen hun nummer inmiddels uit ons hoofd.

foto: Sophie met haar nichtjes op Ameland

We hebben in ieder geval een leuke tijd gehad in Nederland: veel vrienden, familie en buren gesproken. Een heleboel helaas ook niet omdat de weken voorbij vlogen. Sophie heeft met veel vriendinnen gespeeld. En ook gelogeerd bij haar beste vriendin Sarah, en bij opa en oma, bij oma Itta, bij haar nichtjes op Ameland... Sophie had een supertijd. Toen ze in de laatste week een keer al slaapwandelend haar bed zocht, wisten we dat het tijd werd om weer naar huis te gaan.

Foto: met Sarah in de dierentuin

Naar Nederland

2010-07-21T16:58:00.001+04:00

Nog even en dan gaan Sophie en Yvonne het hete Dubai inruilen voor het aanzienlijk minder warme Nederland. Laat de bitterballen, kroketten, hagelslag en vla maar komen! En de frisse lucht, de groene weilanden en de bossen! Maar het zal ook wel weer even wennen zijn, want we moeten zelf:

- tanken (gelukkig minder vaak dan hier)
- (huur)auto wassen (hoewel, de wekelijkse zandlaag zit er niet op)
- boodschappen in tassen doen
- het boodschappenkarretje terugbrengen
- de badkamer schoonmaken (maar dat is er in ons huis in Nederland 'slechts' één)
- vloeren dweilen (maar: geen zand in Nederland)
- afvalcontainer bij de weg zetten (hier doen ze er zelfs een vuilniszak in)
- in de parkeergarage het kaartje in de machine bij de slagboom stoppen (dat is wel héél erg maar gelukkig alleen in een bepaalde mall bij een paar slagbomen)

Klinkt luxe, maar in Nederland hoef je je tenminste niet af te vragen welke airco/huishoudelijk apparaat/bankpasje nu weer niet (goed) werkt. De airco in de slaapkamer van Domien en Yvonne heeft het begeven. De compressor is kapot, maar die moet besteld worden dus dat kan wel even duren. Daarom slapen we nu in de studeer- annex logeerkamer.

De rock 'n' roll fairy

2010-07-16T13:40:00.021+04:00

Sophie heeft vakantie. De eerste twee weken van de lange, lange zomervakantie (ruim 10 weken) zijn voorbij. Ze heeft al een paar nachtjes gelogeerd bij een van haar Duitse vriendinnen. Ook is ze met haar Nederlandse vriendinnen een dagje naar 'Kidzania' geweest. Dat is een realistisch gebouwd miniatuur-stadje waar kinderen allerlei beroepen kunnen naspelen: van chirurg tot piloot en van mannequin -erg populair bij Sophie!- tot kapper. Ze verdienen dan geld dat ze naar de bank kunnen brengen of uitgeven in bijvoorbeeld de supermarkt. Of om een rijbewijs te halen in 'echte' auto's. Een ambulance, politie auto en brandweerwagen ontbreken niet.
Kidzania is in Dubai Mall -grootste mall ter wereld-, dus Yvonne ging met de andere moeders winkelen, koffiedrinken, winkelen, lunchen, winkelen, theedrinken (beroep: expat-vrouw)...de meiden wilden niet naar huis.

Afgelopen week is Sophie op 'drama camp' geweest: vijf dagen van 9 tot 15 dansen, zingen en toneelspelen. De laatste middag deden ze een voorstelling. Sophie speelde de rock 'n' roll fairy.

Een wel héél chique Bäckerei

2010-07-14T21:12:00.006+04:00

Af en toe is ons leven hier een beetje surrealistisch.
Yvonne was deze week met een Duitse vriendin in Mall of the Emirates (die van de indoor skibaan/sneeuwpretpark). Die wist wel een 'Duitse' bakkerij in deze mall, met echt lekker Duits brood, pretzels enzovoort. Alleen was de locatie en het personeel van de Bäckerei ietsjes anders dan je zou verwachten.

De bakkerij was namelijk in de hoek van een chique hotel-restaurant. De bediening: een in net pak en witte handschoentjes gestoken uiterst correcte Aziatische gastheer. De broden gingen niet in een broodzak maar werden zeer nauwkeurig in plastic folie gewikkeld. Maar het betalen was helemaal apart. In restaurants krijg je vaak de rekening in een (leren) mapje waar je dan geld of je creditcard in kunt stoppen. De twee rekeningen werden ook zo bezorgd. Terwijl Yvonne en haar vriendin hun lachen bijna niet konden inhouden, legden ze met een serieus gezicht beiden geld op het mapje. En kregen even later netjes hun wisselgeld terug in het mapje. Heel apart, maar het brood en de pretzels waren inderdaad erg lekker.

WK voetbal kijken

2010-07-08T12:38:00.007+04:00

Voor het eerst sinds we in Dubai wonen, vinden we het jammer dat we niet in Nederland zijn. Tijdelijk, dat wel. De reden: het WK. We zijn geen enorme voetbalfans, maar de oranje sfeer in Nederland missen we wel. BVN zendt gelukkig wel het WK Journaal uit. Maar de wedstrijden zelf kunnen we niet op tv zien, omdat je in Dubai dan een duur abonnement moest nemen plus een aparte decoder moest kopen.

Dinsdag zijn we naar een van de golfclubs geweest om de wedstrijd te kijken. Daar is het 'Holland House' van de Nederlandse Vereniging en dus konden we samen met heel veel landgenoten genieten van de halve finale. Het was warm, laat (22.30 uur) en donker maar de sfeer was heel bijzonder. In het gebouw zelf kijken kon wel, maar wij zaten buiten op het grasveld bij het megagrote scherm. Buiten konden de kinderen namelijk spelen. Sophie vermaakte zich met een paar vriendinnetjes en andere Nederlandse kinderen op het springkasteel, door golfballen te zoeken en met een vlag rond te rennen. Maar tussendoor keken ze ook wel naar de wedstrijd en juichten enthousiast mee bij elk doelpunt. Zondag gaan we weer!

Onze stempeltjes-verzameling

2010-07-05T21:12:00.017+04:00

Sinds we in Dubai wonen, of eigenlijk sinds we plannen hadden, lopen onze paspoorten vol met visumstempels. Elke keer dat we Dubai in of uit gaan, krijgen we weer een paar stempels erbij. Zo kunnen de vriendelijke heren van de paspoortcontrole zien hoe lang we buiten de VAE zijn geweest. Als je een verblijfsvisum hebt, mag je namelijk maximaal zes maanden buiten de Emiraten zijn. Daarna vervalt je visum en dat is...best vervelend, zeg maar. Toeristen krijgen op het vliegveld een visum waarmee ze drie maanden in de Emiraten mogen blijven.

Domien moet voor zijn werk af en toe naar het buitenland, dus dan gaat het helemaal snel met de stempeltjes. Vandaag was hij bijvoorbeeld in zandbak Kuweit voor een afspraak. Dat is ongeveer anderhalf uur vliegen, maar hij heeft er wel weer een visum voor nodig.

Sophie vindt het wel interessant, al die visumstempels in haar paspoort (met Hello Kitty omslag!). De meeste stempels zijn vrij saai -New York, Dubai- maar andere zijn wel grappig zoals die van Jordanië en Egypte.

In de nachtclub van het Hilton Fujairah Resort...

2010-07-04T18:39:00.000+04:00

....zagen wij de wedstrijd Nederland-Brazilië. Mét bitterbal en frikandel, dankzij de aanwezige Nederlandse fans.

We waren namelijk een weekendje weg naar Fujairah, een van de andere Emiraten. Behalve voetbal kijken, hebben we niet veel meer gedaan dan in zee en in het zwembad zwemmen. En natuurlijk gingen we uitgebreid lunchen en ontbijten. Heerlijk. De zee -in dit geval de Indische Oceaan- is nu lekker warm in de Emiraten, het is net alsof je in een bad stapt. Behalve dan natuurlijk de nogal hoge golven en het erg zoute water. Het hotel had een privé-strand, dus dat was lekker luxe.

Na het warme bad in zee moesten we afkoelen in het zwembad. Zwembaden zijn hier namelijk gekoeld. En dat is wel zo fijn met temperaturen van 40-45C en een luchvochtigheid van soms wel 95%.

In Fujairah zijn bergen en het is er wat groener. Dus dat was weer eens wat anders dan het gele, platte en drukke Dubai.

Hittegolf in het Midden-Oosten

2010-06-23T12:50:00.000+04:00

Zelfs in het hete Dubai komen hittegolven voor. Sinds vandaag is de temperatuur weer iets lager, maar de afgelopen twee weken was het heter dan normaal in juni met temperaturen van 45, 46 graden. Maar het kan erger: in de regio, bijvoorbeeld in Saoedi-Arabië en Iran, steeg het kwik al tot flink boven de 50C. Zulke temperaturen zijn op zich normaal in het Midden-Oosten, maar niet in juni. Meestal wordt het pas in augustus zo warm.

Foto: inwoners van Dubai met parasol tegen de zon

Dit jaar schijnt de zomer in de Emiraten niet alleen heter te zijn dan normaal, maar ook langer. Brengt september nog weleens wat verkoeling, dit jaar moeten we waarschijnlijk wachten tot oktober voor we weer in de tuin kunnen zitten. Nu kan dat 's avonds overigens wel, hoor. Het is dan nog steeds 35, 36C maar de zon is weg.

Ondanks (of misschien juist doordat) de hoge temperaturen zijn veel mensen in Dubai verkouden, compleet met keelpijn. Ook wij zijn alle drie ten prooi gevallen aan dit virus. Of het komt door de extreme temperatuur waar je lichaam gewoon niet tegen kan (45C in de schaduw is héél heet in de zon!). Of door het verschil in temperatuur tussen buiten en binnen. Om deze reden zetten we de airco vrij hoog of zelfs uit, maar toch voelt 27C eerst heel koud als je van buiten komt!

Beestjes

2010-06-16T20:53:00.000+04:00

Spinnen, muggen, vliegen, muizen, sprinkhanen en kevers kom je overal in de wereld tegen, dus ook in Dubai. Maar wat er verder nog in en rond ons huis sluipt en vliegt...

We hadden een tijdje terug een invasie van oranjerood-zwarte kevertjes in de tuin. Ineens waren ze er met z'n allen (héél, héél erg veel), ineens zie je ze nog maar weinig. Ook komen we regelmatig grote zwarte kevers tegen, laatst een van zo'n 4-5 centimeter. Gelukkig wel in de tuin...alleen de kleintjes komen binnen. Verder vliegen hier een soort reuze-wespen rond. Ook de libelles zijn énorm, maar gelukkig doen die niets (toch?!).

Dan zijn er nog de salamandertjes, zowel de bruine als de zandkleurige variant. Nu het buiten heet wordt, glippen ze onder de voordeur naar binnen. Gelukkig is de ruimte onder de deur te klein voor muizen. Wel horen we 's avonds regelmatig verdachte geluiden op de aluminium buizen van de airco...

Echte griezels als kakkerlakken, ratten en slangen hebben we nog niet in/rond ons huis gesignaleerd. Gelukkig, want de ongediertebestrijding inschakelen doen we liever niet. Hier zijn dat namelijk particuliere bedrijfjes, een flink deel zonder vergunning, regelmatig met slecht opgeleid personeel dat niet of nauwelijks de Engelse gebruiksaanwijzing van de bestrijdingsmiddelen kan lezen ('Ach, gooi er maar een flinke scheut bij, zo precies komt het niet'). En dan wordt het levensgevaarlijk, zo konden we de afgelopen tijd helaas een paar keer in de krant lezen.

In ieder geval maken de vogels en de vlinders in de tuin veel goed!

Een wijze les

2010-06-13T13:34:00.001+04:00

Voor ons is de warmte niet zo erg. In ons huis en in de auto hebben we airco, op school is airco en in alle winkelcentra natuurlijk. Okay, als je de was ophangt, kun je erna onder de douche stappen. Maar wij kunnen aan de warmte 'ontsnappen'.

Yvonne was vorige week net de boodschappen aan het uitladen toen er een vuilnisman aankwam. Of hij en zijn collega water en iets te eten konden krijgen...

We beseffen dan wel weer dat wij leven in een luxe wereldje. Sophie zit op een privé-school compleet met zwembad, tennisbaan enzovoort. Veel vriendinnetjes wonen in een groot huis met zwembad in de tuin -onderhouden door een tuinman- en een inwonende huishoudster.

Het incident met de vuilnisman is een geschikt moment om Sophie te wijzen op de relativiteit ervan. Niet dat dat voor haar nodig is, gelukkig. Maar het is 'goed' dat ze beseft dat heel veel mensen hier met 6 dagen per week werken, lang niet verdienen wat wij aan schoolgeld betalen.
Maar ja, in hun thuisland verdienen ze nog veel minder of niets. In Dubai komen dan ook de Derde Wereld en het Rijke Westen samen. En waar je dus eten en een fles water aan de vuilnismannen geeft.

Pff, wat een hitte...

2010-06-06T17:43:00.000+04:00

Het wordt nu serieus warm in Dubai. De tijd van 's morgens buiten koffiedrinken (onder de parasol) is nu echt voorlopig voorbij. Alleen 's avonds is het meestal wel lekker om buiten te zitten. Wat we nu wel kunnen doen -en niet toen het héél koud was- is 's avonds zwemmen. We gaan dus regelmatig na het avondeten richting zwembad-om-de-hoek (oh, wat zullen we dat missen als we ooit terug zijn in Nederland!). Het is hier vroeg donker en het zwembad en de palmbomen eromheen zijn verlicht. Het ultieme vakantiegevoel, zeg maar.

Voordat iedereen jaloers wordt: de keerzijde is dat het warmer en warmer wordt. Nou ja, benauwder en vochtiger. Het is hier sinds april al heel vaak rond de 40C geweest. Maar nu is de gevoelstemperatuur hoger: 39-41C voelt dan als 44-52C volgens het weerbericht. Vooral als het bewolkt is, wordt het wat onaangenaam (Dubaiaans voor: niet uit te houden). Als Domien naar buiten gaat, beslaat zijn bril soms. Ook zat er op een ochtend al wat condens aan de buitenkant van een slaapkamerraam.
En het schijnt nog erger te worden...

We zien het wel. De tickets voor Nederland zijn in ieder geval geboekt, we hopen niet op een hittegolf in de zomer!

Het heilige land

2010-06-03T15:57:00.000+04:00

Terwijl Ronald en Stephan nog even op ons huis pasten, gingen wij voor een korte vakantie naar Jordanië.

We begonnen onze 5-daagse vakantie in de niet-zo-interessante hoofdstad Amman. De volgende dag bracht onze privé-chauffeur ons naar de oude stad Petra. Onderweg stopten we nog bij een oud kasteel (Katarak voor de kenner) en Mount Nebo (zie foto en bijbel!).

Petra is een heel oude stad die helemaal uit gekleurde rotsen is gehakt.

Erg indrukwekkend hoewel veel natuurlijk al ingestort is. Het laatste stuk was veel hoger gelegen. Het was te zwaar voor Sophie om omhoog te lopen, dus daarvoor schakelden we een ezeltje in.

Omdat Sophie niet alleen op een ezel wilde, moest Yvonne er ook aan geloven. Arme Domien moest steeds vooruit rennen om foto's te nemen maar was daardoor ongemerkt snel boven.

De vierde dag werden we naar de Dode Zee gebracht. Daar blijf je dus echt drijven, heel apart. Op de foto zit Sophie bij Yvonne op schoot - je blijft dan gewoon drijven!
's Avonds konden we vanuit het hotel de lichten van Israël zien, dat ligt aan de andere kant van de (niet zo grote) Dode Zee. Je kon ook auto's zien rijden.

Een van de dingen die wonen in Dubai aantrekkelijk maken, is dat we gemakkelijk uitstapjes kunnen maken in het Midden-Oosten. Dit was onze eerste vakantie in de regio en we vonden het ontzettend leuk. Jordanië is een prachtig land met een schitterende en afwisselende natuur en vriendelijke mensen.

Bangkok (nog even niet)

2010-05-28T16:28:00.001+04:00

Ronald en Stephan logeerden vorige week dus bij ons. Eigenlijk zouden ze vrijdag al vertrekken maar boekten hun tickets om naar woensdag. Zo konden ze de situatie in Bangkok nog even aankijken. Wijzelf vetrokken zaterdag naar Jordanië dus ze hadden het huis voor zich alleen. Maar voor die tijd gingen we met z'n allen naar Mall of the Emirates (zie alle foto's).

Hoe onze vakantie in Jordanië was? Lees het in de volgende bijdrage van Woestijnbloem! Binnenkort online!

Hap, slik, weg

2010-05-19T17:10:00.000+04:00

"Uw pasje is ingenomen. Neem contact op met uw bank". Huh?! Daar sta je dan. Yvonne wilde geld opnemen, maar helaas reageerde het aanraakscherm nergens op. Verkeerd schoonmaakmiddel gebruikt? En dan ben je je bankpas dus kwijt. Gelukkig is er altijd nog de creditcard, dus 's avonds stond wel gewoon een warme maaltijd op tafel.

Toen we net in Dubai woonden, had Domien een bankrekening geopend. Er komt dan een accountmanager langs op kantoor. Heel gemakkelijk, zou je zeggen.
Dus toen de machine Yvonne's pasje had ingeslikt, was dat een mooie gelegenheid om weer contact op te nemen met de accountmanager. Om een héél lang en ingewikkeld verhaal kort te maken: we moesten een gezamenlijke rekening openen waarop Domien dan maandelijks zijn salaris vanaf de 'oude' rekening moet overmaken. Alleen dan kon Yvonne een betaalpas krijgen. De creditcard van de 'oude' rekening kan ze wel gewoon gebruiken, dat dan weer wel...

Ondertussen hebben we weer logees. Ronald (Yvonne's broer) en Stephan zijn hier even bezoek op doorreis naar Bangkok. Sophie kon de hoge hakken en pruik van Stephan niet weerstaan!

Je woont te lang in Dubai als...

2010-05-06T15:23:00.000+04:00

Niet zelf verzonnen, maar erg grappig.

Je weet dat je te lang in Dubai woont als:
- You're not surprised to see a goat in the passenger seat
- You believe that speed limits are only advisory
- You expect all police to drive BMWs or Merc's
- You believe that the definition of a nanosecond is the time interval between the time the light turns green and the time that the guy behind you begins to blow his horn
- You make left turns from the far right lane
- You understand why huge 4x4s must slow down to a snail's pace whilst crossing a speed bump yet hurtle through a wadi at 100kph
- When you realise that the black and white stripes in the road are not a zebra crossing, just bait to get tourists into the firing line
- When a problem with your car AC or horn is more serious to you than a problem with the brakes

-

Chaos in de Emiraten

2010-05-04T14:41:00.003+04:00

Misschien denken sommige lezers van Woestijnbloem weleens: "Mm, dat Dubai klinkt zo gek nog niet. Ik zou er best ooit willen wonen". Nou, het is ook heel leuk. Behalve als je Iets Moet Regelen. Zoals de plotseling geïntroduceerde, verplichte ID card.

Voor het aanvragen van de ID card moet je naar de Identification Authority. In principe kun je geen afspraak maken. Tenminste, als je nu belt kun je misschien nog net voor 1 januari op afspraak terecht. Maar het nummer is al dagen overbezet en via internet schijnt het ook niet echt te lukken. Dus feitelijk moet je naar zo'n kantoor gaan en uren wachten. Maar regels zijn hier geen regels dus de officemanager van Domien's werk had iets georganiseerd. Dinsdagochtend konden we er terecht.

Toen we rond 9.00 uur daar aankwamen, stuurde de bewaker ons echter onverbiddelijk weg. We moesten morgen maar terugkomen. Teveel mannen zaten te wachten, alleen vrouwen kregen vandaag nog een nummer (er zijn aparte 'balies' voor mannen en vrouwen). Uh...? Tijd om de officemanager te bellen. Die zei dat we naar de centrale balie moesten lopen. Nadat Domien de woorden "Hay Group" liet vallen, werd dezelfde bewaker gesommeerd ons naar meneer die en die te brengen.

Het leek wel een vliegveld, zoveel mensen zaten te wachten tot hun nummer omgeroepen werd. En wij konden zo doorlopen, dat was wel enigszins gênant. Maar daarna was het alleen nog een kwestie van een foto en vingerafdrukken maken en betalen. Tenminste voor Domien, die stond zo weer in de hal.

Yvonne moest namelijk ook voor Sophie een kaart aanvragen. Kinderen hoeven niet persoonlijk langs te komen, een pasfoto is genoeg. Na veel overleg en heen en weer geloop met Sophie's paspoort (o.a. naar Domien bleek later), kwam het verlossende woord: de kleur blauw op de achtergrond van de pasfoto was te donker. Bij de fotowinkel wisten ze het zo goed... Maar Sophie staat wel geregistreerd en nu hoeven we 'alleen even' een andere pasfoto af te geven bij de centrale balie. En dan 'komt het goed'. Natuurlijk.

Vervolgens zorgde Yvonne's paspoort voor problemen. Nadat de medewerker een paar keer was weggelopen met het paspoort, kwam Abdullah maar weer erbij. Voor de tiende keer. Want tja, wat was nou de achternaam? En wat betekende 'e/v'? Uiteindelijk kwamen ze er samen -met een beetje hulp van Yvonne- wel uit. Het maken van de vingerafdrukken ging vrij snel, ondanks dat de medewerkster continu zat te sms'en.

De ID-card zorgt momenteel voor enige chaos in het land. In Abu Dhabi bijvoorbeeld, staan mensen vanaf 4 uur 's morgens al in de rij om een nummertje te bemachtigen. In de hoop 's middags de aanvraag te kunnen doen. De politie moet erbij komen om de rijen af te zetten en de boel in de gaten te houden. In Dubai is het niet veel beter.

Veel mensen willen snel zo'n kaart hebben. De overheid maakte namelijk ineens bekend dat je de ID card nodig hebt om je auto te laten registreren (moet elk jaar), een bankrekening te openen enzovoort. Maar... banken en de instantie waar je je auto moet registreren, hebben geen officiële richtlijnen gekregen. Dus veel instellingen doen er niet aan mee of weten het zelf ook niet zo goed.

National ID cards - what is going on?

Oranje boven

2010-05-03T17:52:00.000+04:00

Terwijl in Nederland de Koninginnedagvierders nat werden van de regen - althans wat we ervan zagen op tv - werden wij nat van het zweet.

Afgelopen vrijdag vierden we koninginnedag (voor kinderen), georganiseerd door de Nederlandse Vereniging. Compleet met een Beatrix die over de rode loper naar haar troon liep, oud-Hollandse spelletjes en een kinder-vrijmarkt. En heel veel oranje natuurlijk.

Het was al een hete ochtend (40C om 9.30 uur). De festiviteiten vonden plaats op de binnenplaats van een school. Heel handig overdekt met van die schaduwdoeken. Die weliswaar boven de zon tegenhouden, maar ook de warmte eronder. Er was nauwelijks zon, maar met al die mensen, rondrennende kinderen en versgebakken hamburgers werd het warm. Erg warm. Gelukkig konden we af en toe vluchten naar de gangen waar wel airco was. Maar Sophie vermaakte zich uitstekend en de Hollandse koekjes waren erg lekker!